اين بلده مىباشد . « 1 »
هامش
( 1 ) چون علم بر كيفيّت كتابت و زمان و مكان و نويسنده و ساير خصوصيات آن بى مدخليّت از علم به جميع محتويات مجموعه نمىباشد لهذا به طور اجمال مختصرى از تمام مجموعه را كه شامل پنج كتاب است از ج 11 ص 671 تا ص 675 و ج 12 ص 411 تا ص 417 فهرست كتب خطّى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى در اينجا ذكر مىكنيم : مجموعه ( 12405 ) عربى ، نسخه اى است فوقالعاده نفيس مشتمل بر كتب مذكوره در ذيل :
أ - « قوارع القرآن » مرتّب است بر سه جزو مشتمل بر مختاراتى از آيات قرآن كريم مذيّل به چند حديث در باب فضايل هر آيه ، تأليف شيخ فقيه ابو عمرو محمّد بن يحيى بن حسن كه از مشايخ حديث اهل سنّت و جماعت و از فقهاى شافعيّه مىباشد كه به منظور مداومت بر تلاوت آنها به جهت دفع شرّ شياطين تأليف نموده است . و از كتابت آن ، ابو عبد الله احمد بن ابى عمر بن احمد اندرابى روز بيست و هفتم شعبان سنه چهارصد و بيست و نه فارغ گرديده است ، و روز دوازدهم ماه مبارك رمضان 429 در مدرسه ابو الحسن عبد الرحمن بن محمّد جَزَنى واقع در نيشابور قرائت شده است .
ب - « جزءٌ فيه آيات الرُّقْيَة و الحِرْز » مؤلّف اين كتاب نيز مؤلّف سابق الذّكر است و كاتب آن نيز همان اندرابى مىباشد كه در سنه 429 در همان سه روز مانده به ماه رمضان از كتابتش فارغ شده است . و در سيزدهم رمضان سنه 429 قرائت گرديده است .
ج - « صحيفه كاملهء سجّاديّه » مشتمل است بر 38 دعا از ادعيهء صحيفهء مباركه سجّاديّه كه در بعضى كلمات و فقرات با روايت سيد نجم الدين بهاء الشّرف ابو الحسن محمّد كم و بيش اختلافاتى دارد بخصوص در سلسله روايت كه از همه حيث يعنى چه از لحاظ تعداد و اسامى رواة ، و چه از لحاظ طول متن حديث به كلّى با آن فرق دارد . نويسنده آن حسن بن ابراهيم بن محمّد زامى در شوّال سنه چهارصد و شانزده مىباشد و مقابله آن با قرائت اسمعيل بن محمّد قفّال متحقّق شده است و روايت آن را به زامى ، ابو القاسم عبد الله بن محمّد بن سَلَمِه فرهاذجردى نيشابورى اجازه داده است كه آن را او از ابوبكر كرمانى روايت كند . و اين نسخه را ابو عبد الله احمد بن ابى عُمَر زاهد يعنى همان نويسنده و كاتب « قوارع القرآن » بر مدرسه شيخ حامد ابن احمد در باب عزره وقف نموده است و توليت آن را به عمر بن محمّد حامدى واگذار كرده است .
د - كتاب « المذكّر و المؤنّث » مختصرى است جامع و فوقالعاده نافع در بيان علامت اسماء مؤنّث در زبان عربى مرتّب بر سه باب ، كاتب اين كتاب هم همان كاتب صحيفه يعنى حسن بن ابراهيم بن محمّد زامى مىباشد كه در روز نوزدهم محرّم الحرام شب شنبه از سنه چهارصد و هفده