الْحُسَيْنُ ، ثُمّ تِسْعَةٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْنِ ، لَا يُفَارِقُونَ الْكِتَابَ حَتّى يَرِدُوا عَلَىّ الْحَوْضَ . « 1 »
« و خداوند مرا در كتابش امر به ولايت نمود ، و من شما را اى مردم گواه مىگيرم كه آن ولايت و امامت و امارت اختصاص به علىّ بن أبى طالب و اوصياى از فرزندان من و فرزندان برادرم و وصيّم دارد . اوّل آنها على است ، پس از او حسن ، پس از او حسين ، پس از او نُه تن از اولاد حسين ، كه ايشان از كتاب خدا جدا نمىشوند تا بر من در كنار حوض وارد شوند . »
در اينجا أمير المؤمنين عليه السلام مطلب را ادامه مىدهند تا احتجاج مىكنند به
هامش
( 1 ) قندوزى در اينجا در « ينابيع المودّة » ص 446 پس از ختم مطالب كتاب « مودّة القربى » مىگويد : بعضى از محقّقين مىگويند : احاديثى كه دلالت دارد بر اينكه خلفاء بعد از رسول خدا صلّى الله عليه و آله دوازده نفرند از طرق كثيرهاى وارد شده و شهرت دارد . و با شرح زمان و تعريف كون و مكان دانسته شد كه مراد حضرت رسول أكرم صلّى الله عليه و آله از اين حديث دوازده نفر امام اثنا عشر هستند كه از اهل بيت او و عترت او مىباشند ، زيرا امكان ندارد اين حديث را حمل بر خلفاى پس از او از اصحابش بنمائيم ، زيرا آنها از دوازده نفر كمترند . و امكان ندارد حمل بر پادشاهان اموى كنيم ، زيرا از دوازده نفر بيشترند و به علّت ظلم فاحشى كه نمودند مگر عمر بن عبد العزيز ، و به علّت آنكه آنها از غير بنى هاشم بودند و رسول خدا فرموده است : كُلّهم من بنى هاشم . در روايتى كه عبد الملك از جابر روايت كرده در آنجا كه صوتش اخفا شد و اخفاء صوت رسول الله در اين گفتار ترجيح مىدهد اين روايت را ، زيرا آنها خلافت بنى هاشم را مستحسن نمىشمردند . و امكان ندارد حمل بر ملوك بنى عباس كنيم چونكه مقدار آنها از اين عدد بيشتر است و به علّت آنكه آيهقُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبىو حديث كسا را مراعات كم مىنمودند . بنابر اين هيچ چاره نيست جز آنكه اين حديث را حمل بر ائمّه اثنا عشر از اهل بيت و عترت او بنمائيم ، زيرا كه ايشان از همه اهل زمانشان عالمتر بودهاند و جليلتر بودهاند ، و ورع و تقواشان از همه افزون بود و نسبشان از همه عالىتر بود و حسبشان از همه نيكوتر بود و مقام و كرامتشان در نزد خدا از همه بيشتر بود ، و علومشان از پدرانشان بود كه متّصل مىشد به رسول خدا صلّى الله عليه و آله و علومشان علوم بالوراثة و علوم لَدُنّى بود . اهل علم و تحقيق و اهل كشف و توفيق آنان را اينطور شناختهاند . و مؤيّد اين مطلب است يعنى اينكه امامان دوازدهگانه از اهل بيت و عترت رسول خدا هستند و شاهد و مرجّح اين حقيقت است حديث ثقلين و احاديث فراوان دگرى كه در اين كتاب ذكر شد . و امّا اينكه رسول خدا فرموده است در روايت جابر بن سمرة : كلّهم تجتمع عليه الامّة مراد آن است كه امّت اقرار به امامت جميع آنها مىكند در وقت ظهور قائمشان مهدى عليه السلام .