تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 398

مساهمون:

ص٣٩٨
طيّب و طاهرند ، و يكى از دو ثَقَل كه رسول خدا در ميان شما باقى گذاشت . بنابراين اطاعت از ما مقرون است به اطاعت از خدا ، پس اگر در امرى نزاع نموديد بايد آن را به خدا و رسول ارجاع دهيد ! و معاويه ما را به أمرى فراخوانده است كه در آن عزّت و انصاف نيست . پس اگر شما با من موافقت داريد اين دعوتش را ردّ مىكنيم و با تيزى دَم شمشيرهاى برّان با او در پيشگاه خداوند تعالى مىجنگيم و مخاصمه مىكنيم ؛ و اگر شما ابا داريد از جنگ و مخاصمه ، ما آن را مىپذيريم . در اين حال مردم از هر جانب فرياد زدند : بپرهيز از ريختن بقيه خونها . بپرهيز از ريختن بقيّه خونها . « 1 »

مورد هشتم : احتجاج حضرت سيّد الشهداء عليه السلام در سرزمين منى به حديث ثقلين

سليم بن قيس هلالى در كتابش آورده است كه يك سال « 2 » پيش از مرگ معاويه حضرت سيّد الشهداء عليه السلام عازم حج شدند . توضيح آنكه چون حضرت امام حسن عليه السلام در سنهء 49 هجرى به زهر معاويه توسّط جُعْدَة دختر أشعث بن قيس كه زوجهء آن حضرت بود ، مسموم شده و به شهادت رسيدند « 3 » پيوسته فتنه و بلاء بالا مىرفت و شدّت امر بر شيعه بيشتر مىشد به طورى كه در هيچ نقطه از اقطار اسلامى يك ولِىّ خدا نبود مگر آنكه بر خون خود ترسان و هراسان بود و طريد و شريد و منفور بود ، و برعكس دشمنان خدا ظاهر و بدون پرده و حجاب ، عَلَناً به بدعت و ضلالت خود مباهات مىكردند . يك سال قبل از اينكه معاويه بميرد حضرت حسين بن على سيّد الشّهداء عليه السلام عازم حجّ بيت‌الله الحرام شدند ، و با آن
هامش
( 1 ) « تذكرة الخواصّ » ص 113 . ( 2 ) و در بعضى از نسخه‌ها دو سال . ( 3 ) ابن اثير جزرى در « الكامل فى التاريخ » ج 3 ، ص 460 در حوادث سال چهل و نهم هجرى آورده است كه : در اين سال حسن بن على عليه السلام وفات يافتند و جعدة دختر اشعث بن قيس كِنْدى او را زهر داد .