است كه : معاويه حركت كرد تا داخل كوفه شد ؛ و عَمرو بن عاص به وى اشارت كرد تا به امام حسن عليه السلام امر كند به منبر رود و عجز و ناتوانى او در خطبه و سخن گفتن ظاهر شود . معاويه به امام حسن عليه السلام گفت : برخيز خطبه بخوان ! حضرت برخاست و خطبه خواند و فرمود : أيّهَا النّاسُ ! إنّ اللهَ هَدَاكُمْ بِأوّلِنا ، وَ حَقَنَ دِماءَكُمْ بِآخِرِنا ، وَ نَحْنُ أهْلُ بَيْتِ نَبيّكُمْ أذْهَبَ اللهُ عَنّا الرّجْسَ وَ طَهّرَنا تَطْهيراً ، وَ إنّ لِهَذَا الأمْرِ مُدّةً ، وَ الدّنْيا دُوَلٌ ، وَ قَدْ قالَ اللهُ لِنَبِيّهِ :
« وَ إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَكُمْ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ
« 1 »
»
فَضَجّ النّاسُ بِالْبُكاءِ .
« اى مردم ! خداوند ، شما را به واسطهء اوّل ما هدايت كرد و خون شما را به واسطهء آخر ما حفظ نمود . و ما أهل بيت پيغمبر شما هستيم كه هر گونه رجس و پليدى و آلودگى را از ما زدود و ما را كاملًا پاك و پاكيزه نمود . و براى أمر امامت مدّتى است ، و دنيا پيوسته در گردش بوده دست به دست مىگردد . و خداوند به پيغمبرش فرمود : بگو : « من نمىدانم ، شايد اين واقعه امتحان شما باشد و تمتّع موقّتى كه تا زمانى بهره برداريد . » پس مردم صداى خود را به گريه بلند كردند . »
معاويه رو كرد به عمرو عاص و گفت : اين است رأى تو ، و رو كرد به حضرت امام حسن و گفت : حَسْبُكَ يَا أبَا مُحَمّدٍ « كافى است اى ابو محمّد . »
و در روايتى است كه حضرت در خطبه فرمودند : نَحْنُ حِزْبُ اللهِ الْمُفْلِحُونَ ، وَ عِتْرَةُ رَسُولِهِ الْمُطَهّرُونَ ، وَ أهْلُ بَيْتِهِ الطّيّبُونَ الطّاهِرُونَ وَ أحَدُ الثّقَلَيْنِ اللّذَيْنِ خَلّفَهُما رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه و آله فيكُمْ ، فَطاعَتُنا مَقْرُونَةٌ بِطاعَةِ اللهِ ، فَإنْ تَنازَعْتُمْ فى شَىْءٍ فَرُدّوهُ إلَى اللهِ وَ الرّسُولِ . وَ إنّ مُعاوِيَةَ دَعَانا إلَى أمْرٍ لَيْسَ فيهِ عِزّ وَ لَا نَصَفَةٌ ، فَإنْ وافَقْتُمْ رَدَدْنا عَلَيْهِ وَ خَاصَمْناهُ إلَى اللهِ تَعالَى بِظُبَى السّيُوفِ ، وَ إنْ أبَيْتُمْ قَبِلْناهُ . فَنادَاهُ النّاسُ مِنْ كُلّ جانِبٍ : الْبَقِيّةَ الْبَقِيّةَ .
« مائيم حزب خدا كه رستگارند ، و عترت رسول او كه مطهّرند ، و اهل بيت او كه
هامش
( 1 ) آيه 111 ، از سورهء 21 : انبياء .