تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 331

مساهمون:

ص٣٣١
هامش
دوّم ص 192 ) . - [ 4 ] - آيه 117 و 118 ، از سورهء 5 مائده در ضمن آخر آيات سورهء مائده آمده است . اين جواب ، جواب حضرت عيسى بن مريم است به خداوند كه در روز قيامت چون خدا از او مؤاخذه مىكند كه چرا امت تو ، تو را و مادرت مريم را خدا دانستند ؟ ! او در ضمن پاسخهائى ، اين جواب را مىدهد . و الحق جوابها بسيار متين و استوار است . حضرت استاذنا الفقيد آية الله العظمى علّامه بىبديل حاج سيد محمد حسين طباطبائى تبريزى - أفاض الله علينا من بركات رمسه هر وقت اين آيات را براى ما مىخواندند در عالمى از وجد و مسرّت فرومىرفتند و چنان حالشان تغيير مىكرد كه از وَ جَناتشان ظاهر مىشد و مىفرمودند : در اين آيات قرآن ازو إذْ قال الله يا عيسى بن مريم أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِتا آخر سوره به قدرى نكات بديع در ادب عبوديّت به كار رفته است كه حقّاً قرآن مجيد غوغا كرده است . - - [ 5 ] - « صحيح » مسلم ، كتاب الجنة ، ج 4 ، ص 2195 . - - [ 6 ] - يعنى عيسى بن مريم عليه السلام . - - [ 7 ] - « صحيح » مسلم ، ج 4 ، ص 1800 و « صحيح » بخارى ، ج 7 ، ص 207 . - - [ 8 ] - « صحيح » بخارى ، ج 7 ، ص 208 . - - [ 9 ] - « مسند » احمد حنبل ، ج 1 ، ص 253 و ص 258 . - - [ 10 ] - به « صحيح » مُسلم ، ج 4 ، ص 1796 مراجعه شود . - - [ 11 ] - همانطور كه در صدر تعليقه گفته شد ، جميع اين روايات را ما از كتاب « طرائف » سيّد بن طاووس رحمة الله عليه طبع مطبعهء خيام قم از ص 376 تا ص 378 حكايت نموده‌ايم . - - [ 12 ] - « من بر حوض كوثر مىباشم كه مىنگرم كسى را كه از شما بر من وارد مىشود ، و در نزديكى من افرادى از مردم گرفته مىشوند ، در اين حال من مىگويم : اى پروردگار من ! اينان از من هستند و از امّت من مىباشند . پس گفته مىشود : آيا تو فهميدى كه پس از تو چه كارهائى كرده‌اند ؟ ! قسم به خدا ايشان پيوسته بر اعقاب خود به جاهليّت خود بازگشتند ( يعنى روى پاشنه پا عقبگرد نموده ، با يكصد و هشتاد درجه مخالف با اسلام كه اينك بدان سو مواجه مىباشند ، بازگشت نموده‌اند ) . » بخارى مىگويد : ابن أبى مليكه عادتش اين بود كه مىگفت : بار خدايا ما پناه مىبريم به تو از اينكه بر اعقاب جاهليت خود بازگرديم و در دين خودمان به فتنه درآئيم و در مواقع امتحان ، خراب و فاسد گرديم - الحديث . - - [ 13 ] - دبّاب زره‌پوش سابق بود كه به شكل اطاقكى از چرم سخت و محكم مىساختند و افرادى در داخل آن بودند تا تير و نيزه و سنگ بر آنان وارد نشود ، آنگاه وقتى مىخواستند قلعه و -