حَتّى يَرِدَا عَلَىّ الْحَوْضَ . اين حديث را بزّاز در « مسند » خود تخريج كرده است . « 1 »
علّامه آية الله مير حامد حسين هندى - اعلى الله مقامه - در شرح ترجمهء احوال محمود بن محمّد بن عَلى شَيخَانى قادرى مدنى از كتاب « الصرَاطُ السّوِىّ فِى مَنَاقِبِ آلِ النّبِىّ » عين اين روايت را از ابو هريره روايت كرده است و نيز به تخريج بزّاز در مسندش تصريح نموده است ، « 2 » و در به دو گفتار گويد : « الصرَاطُ السّوِىّ فِى مَنَاقِبِ آل النّبِىّ » نسخه عتيقه آن به خطّ عرب پيش نظر قاصر حاضر است . « 3 »
و شيخ عبيد الله هندى در « أرجح المطالب » ، عين اين حديث را از ابوهره با لفظ نِسْبَتى بجاى نَسَبى آورده است . « 4 »
حديث ابوهريره را با لفظ اثنتَيْن همانطور كه از سمهودى و شيخانى قادرى نقل شد ، سيوطى در « إحْيَاء الْمَيّتِ » « 5 » و سَخَاوى در « استجلاب ارتقاء الغرف » « 6 » نيز با لفظ اثنَتَيْنِ روايت نمودهاند .
امّا شيخ سليمان قندوزى در « ينابيع المودة » با تخريج ابن عقده در كتاب « موالاة » از ابوهريره با لفظ الثّقَلَيْن روايت نموده است . « 7 » و از قياس بين عبارات اين احاديث معلوم مىشود ، در آن احاديث ، تحريف به عمل آمده ، و صحيح همان تخريج ابن عقده است . و ممكن است آن حديث ، روايت ديگرى
هامش
( 1 ) « عبقات » ، ج 2 ، ص 644 در ترجمهء احوال سمهودى .
( 2 ) « عبقات » ، ج 2 به ترتيب ص 715 و ص 710 در ترجمه احوال محمود شيخانى قادرى .
( 3 ) « عبقات » ، ج 2 به ترتيب ص 715 و ص 710 در ترجمه احوال محمود شيخانى قادرى
( 4 ) « ارجح المطالب » ص 337 .
( 5 ) « احياء الميّت » ص 247 حديث 22 با تخريج بزّاز .
( 6 ) « عبقات » ج 2 ، ص 582 در ترجمه احوال سخاوى به لفظ إنّى قانتٌ فيكم اثنين آورده است .
( 7 ) « ينابيع المودّة » ص 39 با تخريج ابن عقده از طريق محمد بن عبد الله بن ابى رافع از پدرش و از ابوهريره .