از او تخريج نموده است .
و از جمله عبّاد بن يعقوب رَواجِنى أسَدىّ ، يكى از مشايخ بخارى و ترمذى و ابن ماجه است ؛ كه حافظ گنجىّ شافعىّ از طريق خطيب بغدادى در كتاب « كِفَاية الطّالب » از او روايت مىكند .
و از جمله أبوعيسى محمّد تِرْمَذى متوفّى در 279 است كه در « جامع صحيح » خود روايت مىنمايد .
و از جمله صاحب « مسند كبير » حافظ أبوبكر أحمد بن عُمر بَصْرى متوفّى در 292 است .
و از جمله حافظ أبوجعفر محمّد بن جرير طبرى متوفّى در 310 است در « تهذيب الأثار » ؛ و بسيارى از أعلام از او روايت كردهاند .
و از جمله أبوبكر محمّد بن عُمَر بن محمد تميمىّ بغدادىّ ابن جُعابى متوفّى در 355 است ؛ و همانطور كه در « مناقب ابن شهرآشوب » ، ج 1 ، ص 261 آورده است ، او اين حديث را از پنج طريق تخريج كرده است .
و از جمله أبوالقاسم سليمان بن أحمد طَبَرانىّ است متوفّى در 360 ؛ و اين حديث را در « مُعْجَم كبير » و در « مُعْجَم أوْسَط » خود تخريج كرده است .
و از جمله حافظ أبوعبد الله بن محمّد بن عبد الله حاكم نيشابورى متوفّى در 405 است كه در مستدرك آورده است .
و از جمله حافظ أبوعَبْدِ الله عُبَيْد الله بن محمّد شهير به ابنُ بطّهء عُكبِرىّ متوفّى در 387 است ؛ و او اين حديث را از شش طريق تخريج نموده است .
و از جمله حافظ أبوبكر أحمد بن علىّ خطيب بغدادى متوفّى در 463 است كه در كتاب خود به نام « الْمُتَّفِقُ وَ الْمُفْتَرِقُ « 1 » » و در « تاريخ بغداد » ، ج 4 ، ص 348 ؛ و ج 2 ، ص 377 ، و ج 7 ، ص 173 ؛ و ج 11 ص 204 آورده است .
و از جمله حافظ أبوعمر و يوسف بن عبد الله بن عبد البّر متوّفّى در 463 است كه در استيعاب ج 2 ، ص 461 آورده است .
و از جمله فقيه أبوالحسن على بن محمّد بن طَيّب جُلّابى ابن مَغَازِلِى متوفّى در 483 است كه در « مناقب » خود با هفت طريق آورده است .
هامش
( 1 ) - المُتَّفِق و المُفتَرِق به صورت اسم فاعل ، اصطلاحى است در علم درايه . يعنى المتَّفِق فى الاسم و المفترق فى الشّخص . ( « دراية » شهيد ثانى )