قتاده و عطاء آمده است ؛ و أبوالجارود از حضرت إمام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده است .
و گفته شده است كه : حُمْس « 1 » كه همان طائفهء قريش هستند و طائفهء كنَانَه ، خُزَاعَه ، و ثَقيف ، و جشم ، بنو عامر ابن صَعْصَعه اين عمل را نمىكردهاند ، و اين طوآئف را حُمْس خوانند به جهت تصلّب و تشدّد آنها در دينشان زيرا حَمَاسه به معناى شدّت است ، و نيز گفته شده است كه : حُمْس اين عمل را مىكردهاند ، و علّت اين شكافتنِ ديوار آن بوده است كه در موقع عبور ، چيزى بين آنها و آسمان حائل نشود .
وجه دوّم : معنايش آن است كه : در خانهها از غير جهات آنها وارد نشويد ، و سزاوار است كه امور را از جهات آنها انجام دهيد ، هر أمرى از امور كه بوده باشد و اختصاصى به خانه ندارد . و اين معنى از جابر از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده است .
وجه سوّم : آنكه بگوئيم : نيكوئى طلب نمودن و به دست آوردن كارهاى پسنديده و معروف ، از غير أهلش نيست ، بلكه نيكوئى فقط طلب نمودن و به دست آوردن آنها است از أهلش .
و در معناى ذيل اين عبارت :
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
گويد : حضرت باقر عليه السّلام گويند : آلُ مُحَمَّدٍ أبْوَابُ اللهِ وَ وَسِيلَتُهُ وَ الدُّعَاةُ إلَى الْجَنَّةِ وَ الْقَادَةُ إلَيْهَا وَ اْلأدِلَّاءُ عَلَيْهَا إلَى يَوْمِ الْقِيَمَةِ .
« آل محمّد درهاى خدا هستند ، و وسيلههاى او هستند ، و داعيان به سوى بهشتند ، و زمامداران و پيشتازان به سوى بهشت ، و راهنمايان و دلالت كنندگان بر بهشتند تا روز قيامت . »
و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم گفته است : أنَا مَدِينَةُ الْعِلْمِ وَ عَلِى بَابُهَا وَ لَا تُؤتَى الْمَدِينَةُ إلَّا مِنْ بَابِهَا . وَ يرْوَى : أنَا مَدِينَةُ الْحِكْمَة . « 1 » و « 2 »
هامش
( 1 ) - حمس باضمّهء حآء جمع احمس مانند حمر و أحمر به معناى متصلّب و شديد الاردة .
( 2 ) - تفسير « مجمع البيان » طبع صيدا ، ج 1 ، ص 284