« على با قرآن است ؛ و قرآن با على است ؛ و هيچگاه از هم جدا نمىشوند تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند . »
و از « مسند » أحمد حَنْبَل ، و تِرمَذى و نسائى و ابن ماجه از حُبشى بن جنَاده آورده است كه :
عَلِىّ مِنِّى وَ أنَا مِن عَلِىّ وَ لا يُؤدِّى عَنِّى إلّا أنَا أوْ عَلِىّ .
« على از من است و من از على هستم و از طرف من أدا نمىكند و نمىرساند ؛ مگر خود من و يا على . »
و از خطيب در « تاريخ بغداد » ، و از ديلمى در « مُسند الفردوس » از ابنعبّاس آورده است كه :
عَلِىّ مِنِّى بِمنزِلَة رَأْسِى مِن بَدَنِى . « نسبت على با من ، مثل نسبت سر من است با بدن من . »
و از أبوبكر مطيرى ، در جزء خود ، از أبوسعيد خُدرى آورده است كه :
عَلُىّ مِنِّى بِمَنزِلَة هَارُونَ مِن مُوسَى إلّا أنَّهُ لا نَبِىّ بَعْدِى .
و از بيهقى در « فضائل الصَّحابة » ، از ديلمى در « مُسنَد الفردوس » از أنس آورده است كه :
عَلِىّ يزْهَرُ فِى الجَنَّة كَكَوْكَبِ الصُّبْحِ لأهْلِ الدُّنيا .
« على در بهشت چنان بر اهل بهشت مىدرخشد ، همانند ستارهء صبح براى اهل دنيا . »
و از محاملى در « أمالى » خود ، از ابن عبّاس روايت مىكند كه :
عَلِىّ بنُ أبِيطالِبٍ مَوْلَى مَن كُنتُ مَولاهُ . « على بن أبىطالب مولاى كسى است كه من مولاى او هستم . »
و از ابن عدى در « كامل » از على بن أبىطالب روايت كرده است كه :
عَلى يعْسُوبُ المُؤْمِنِينَ ؛ وَ المَال يعسُوبُ المُنَافِقِينَ .
« على رئيس و سالار و پشتيبان مؤمنان است ، و مال رئيس و سالار و پشتيبان منافقان است . »
امام شناسى (فارسى) — صفحة 77
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٧٧