« رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر كس شادان است كه به حيات من حيات داشته باشد ، و همانند مردن من مردنش بوده باشد ، و در بهشت عدن كه پروردگار من آن را كاشته است سكونت كند ، بايد بعد از من ولايت على را داشته باشد ، و ولايت موالى على را نيز داشته باشد ، و بايد به أئمّه و پيشوايان بعد از من اقتدا كند ، چون ايشان عترت من هستند ، از سرشت من آفريده شدهاند ، از جانب خداوند به آنان علم و فهم روزى داده شده است . و إى واى بر آن كسانى از امّت من كه فضل و برترى آنها را تكذيب نمايند ، و إى واى بر آن كسانى كه مراتب پيوند مرا با آنان ببرند ، و صلهء مرا قطع كنند ، خداوند شفاعت مرا شامل حال آنان نگرداند » .
داستان نصب أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام
در غدير خمّ به مقام ولايت كلّيّهء كبراى إلهيّه ، از داستانهاى بسيار مهمّ تاريخ اسلام است ، و شايد واقعهاى با اين اهمّيّت و با اين خصوصيّاتى كه بيان خواهد شد ، نداشته باشيم . زيرا در حقيقت اين واقعه بيانگر بقاء رسالت پيامبر اكرم و دوام دورهء ولايت إلهيّهء آن حضرت در تجلّى گاه وجود مبارك أمير المؤمنين عليه السّلام بوده است .
غدير نمايشگر اتّحاد و پيوند رسالت به إمامت ، و نبوّت به ولايت است ، و حكايت از آن مىكند كه همچون دو پستانى هستند كه براى إشراب و إرضاع طفل شيرخوار ، پيوسته ملازم و مقارن و رفيق يكديگرند ، و يا همچون دو نهالى كه از يك ريشه و بن روئيده شده و بهم پيوستهاند .
غدير نمايشگاه علىّ منّى و أنا منه در برابر ديدگان جميع خلائق و همگى امّت ، و إعلان و إعلام اين واقعيّت به جهانيان تا روز بازپسين است .
غدير محلّ ظهور حقائق مخفيّه ، و بواطن مختفيه ، و إرشاد و هدايت مردمان به اين راه است .
غدير صراط مستقيم و شاهراه أعلاى انسانيّت به مقام عرفان و ولايت كلّيّهء حقّ است .
غدير مقام قالبگيرى قضاء كلّيّهء إلهيّه به عالم قدر ، و اندازهگيرى و تعيين و تشخيص و معرّفى نور نامحدود حضرت أحديّت در أسماء و صفات مرئى و مشاهد خلق ، و ربط قديم و حادث ، و نزول تجرّد و بساطت در قيود و حدود إمكانيّه ، براى