هوا جرى ، و كأنّى أنظر عرش ربّى ، و قد وضع للحساب ، و كأنّى أنظر إلى أهل الجنّة يتزاورون فى الجنّة ، و كأنّى أسمع عواء أهل النّار فى النّار .
فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : عبد نوّر الله قلبه ، أبصرت فاثبت - الحديث « 1 » .
« حارثه گفت : اى رسول خدا ! مؤمن هستم به حقيقت ايمان ! رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : از براى هر چيزى حقيقتى است ، حقيقت گفتار تو چيست ؟ ! حارثه گفت : نفس من به دنيا پشت كرده است ! و من شبها بيدارم ، و روزهاى گرم روزه و تشنهام ، و گويا من چنين مىبينم كه عرش پروردگارم را براى حساب خلايق گذراندهاند ، و گويا من چنين مىبينم اهل بهشت را كه در بهشت به ديدار و زيارت هم مىروند ، و گويا من چنين مىبينم كه در ميان آتش ، جهنّميان فرياد مىكشند ، و زوزه مىكشند .
رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : اين بندهايست كه خداوند دل او را به نور ايمان منوّر كرده است ، اى حارثه چشمت باز شده است ، و مخفيّات را مىبينى ، و بنابر اين بر اين حال ثابت باش » ما به حول اللّه و قوّته در ج 2 « معادشناسى » مجلس نهم ، مقدار مختصرى در حالات اولياء اللّه آوردهايم ، و اين مطالبى كه در اينجا آورديم ، إجمال و اختصارى است ، كه از يك دنيا أخبار و آثار و قصص و حكايات زنده ، دربارهء اولياى خدا بازگو مىكند ، و اگر با ذهنى صاف و فكرى استوار در آنها تدبّر كنيم خواهيم يافت كه راه ولايت و وصول به مقام عبوديّت محضهء حضرت حقّ متعال باز است ، و بر روى كسى بسته نيست ، غاية الأمر ، امامان و پيشوايان دين ، معلّمان اين طريق ، و هاديان اين سبيل مىباشند . فلله درّهم و عليه أجرهم . و لازمهء مقام امامت آنست كه : دست مأموم را بگيرند ، و به همان جائى كه خودشان رفتهاند رهبرى كنند ، و السّلام علينا و على عباد الله الصالحين .
هامش
( 1 ) - اين روايت را به اين مضمون ، از حضرت صادق عليه السلام در ج 2 ، از « اصول كافى » آورده است ص 54 ، و به مضمون قريب به آن نيز در ص 53 آورده است ، و مجلسى در « بحار الانوار » در ج 15 از طبع كمپانى در قسمت دوّم كه كتاب ايمان و كفر است ، در ص 63 و 64 ، از « كافى » و در ص 67 و 68 از « محاسن » برقى روايت كرده است .