نزول آن دربارهء اين دو زن ، مىخواهند به هر عنوانى كه هست آنان را تنزيه كنند و مطهّر و مقدّس جلوه دهند .
در اينجا به خوبى مظلوميّت أمير مؤمنان علىّ بن أبي طالب عليه السّلام معلوم مىگردد ، كه چگونه آن درياى علم و حلم و وقار و سكينه و درايت و فطانت و تقوى و ايمان و ايقان را ناديده گرفتند ، بلكه هر چه توانستند انكار كردند .
آرى اين است معناى دنياى دون كه جيفهء أهل دنيا و كلاب است ، دولت حقّه و ولايت كلّيّه در پس پردهء غيبت به سر مىبرد ، چون اگر ظهور كند همين كركس صفتان شكم خود را از خون او انباشته مىكنند ، آن دولت دولت علم است ، و صادق آل محمّد فرمود :
لكلّ اناس فى البريّة دولة * و دولتنا فى آخر الدّهر يظهر
« از براى هر طايفهاى از مردم در هر زمان ، دوران رياست و حكومت و آقائى است ، و دولت ما در آخر زمان ظهور پيدا مىكند » .