درس 46 تا 51
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
و صلى الله على محمّد و آله الطاهرين
و لعنة الله على اعدائهم اجمعين من الآن الى قيام يوم الدين
و لا حول و لا قوّة الا بالله العلىّ العظيم
قال الله الحكيم فى كتابه الكريم :
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ
« 1 »
« و آنچه از كتاب آسمانى قرآن به تو وحى فرستاديم آن حقّ است كه كتب آسمانى قبل از خود را تصديق مىكند ، به درستى كه پروردگار به بندگانش بصير و آگاه است . سپس اين كتاب را به بندگان برگزيده خود به عنوان ارث سپرديم ، بعضى از آنها به نفس خود ظلم كردند و بعضى راه عدالت و ميانهروى پيمودند و بعضى به واسطه اعمال خير گوى سبقت را از همگان به اذن خدا ربودند و اين همان مقام فضل بزرگ الهى است . »
آيه اوّل خطاب پروردگار است به حضرت رسول اكرم « صلى الله عليه و آله و سلم » در حقانيّت كتابى كه بر آن حضرت وحى شده است و آن همان قرآن مجيد است كه مصدّق تمام كتب آسمانى كه از طرف خدا بر پيغمبران گذشته نازل شده است مىباشد . آيه دوّم راجع به انتقال همين قرآن كريم است بعد از پيغمبر به عنوان ارث بر بندگان برگزيدهء خدا .
هامش
( 1 ) . . سورهء فاطر : 35 - آيه 31 و 32