فَاخْبِرْنى عَنْ وَصِّيكَ مَنْ هُوَ ؟ فَما مِنْ نَبِىٍّ الّا وَ لَهُ وَصِىٌّ وَ انَّ نَبِيَّنا موسىَ بْنَ عِمْرانَ أَوْصى الى يُوشَعَ بْنِ نُونٍ ، فَقالَ : نَعَمْ انَّ وصِيِّى وَ الْخَليفَةَ بَعْدى عَلىُّ بْنُ ابيطالِبٍ وَ بَعْدَهُ سِبْطاىَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ يَتْلُوهُ تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِ الْحُسَيْن ائمَّةٌ ابْرارٌ - الحديث . « 1 »
« يهودى عرض كرد : به من از وصى خود خبر بده چون هيچ يك از پيمبران نيامدند مگر آنكه براى آنان وصيّى بوده است ، و بدرستى كه پيغمبر ما موسى بن عمران به يوشع بن نون وصيت نمود . حضرت فرمودند : بلى وصىّ من و خليفه بعد از من على بن أبىطالب است و بعد از او دو سبط من ، حسن و حسين ، و بعد از حسين نه نفر از صلب حسين ائمّه و پيشوايان صالح اين امّت خواهند بود . »
و ديگر از احاديث وصيّت ، حديث سلمان فارسى است ، كه از آن حضرت سؤال كرد وصىّ شما كيست ؟ حضرت در پاسخ فرمودند : « اى سلمان مىدانى وصى موسى كه بوده است ؟ عرض مىكند : بلى اى رسُول خدا وصىّ موسى يوشع بن نون بوده است . حضرت مىفرمايد : اى سلمان بدان كه وصىّ من و وارث من و برادر من و وزير من و بهترين كسى كه بعد از من براى شما مىماند و آن كسى كه ديون و عهود مرا ادا مىكند و وعدههاى مرا انجام مىدهد علىّبنأبىطالب است . »
اين حديث را بسيارى از علماء شيعه و سنّى در كتب خود آوردهاند و بزرگان از علماى عامّه بر صحّت آن تصديق نموده و گواهى دادهاند . و چون اين حديث به طرق مختلفى بيان شده و از طرفى نيز عبارات آن با يكديگر فى الجمله تفاوتى دارد لذا ما عين اين حديث را از كتب معتبرهء قوم مىآوريم .
حديث سلمان فارسى در وصايت اميرالمؤمنين عليه السّلام
علامه بحرانى در مناقب صغير خود كه موسوم است به « على و السنة » از ابو سعيد خدرى روايت مىكند كه
: انَّ سَلْمانَ قال : قُلْتُ لِرَسُولِ اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : لِكُلِّ نَبِىٍّ وَصِىٌّ فَمَنْ وَصِيُّكَ ؟ فَسَكَتَ عَنِّى فَلَمّا كانَ بَعْدُ رَآنى فَقالَ : يا سَلْمانُ ، فَاسْرَعْتُ الَيه وَ قُلْتُ : لَبَّيْكَ ، فَقالَ : تَعْلَمُ مَنْ وَصِىُّ مُوسى ؟ قُلْتُ : نَعَمْ يُوشَعُ بْنُ نُونٍ ، فَقالَ : لِمَ قُلْتُ ؟ قُلْتُ : لِانَّهُ كانَ اعْلَمَهُم يَوْمَئِذٍ ، قالَ : فَانَ وَصِيِّى وَ مَوْضِعَ سِرِّى وَ خَيْرَ مَنْ اخَلِّفُ بَعْدى ، يُنْجِزُ مَوْعِدى وَ يَقْضى دَيْنى ، عَلِىُّ بْنُ ابيطالِبٍ .
حضرت رسُول اللّه در اين حديث كه علّت وصىّ بودن يوشع بن نون را برأى
هامش
( 1 ) اين حديث را در كتاب « على و الوصية » در ص 26 و 27 ذكر كرده است .