شريك قرار داده و امور ديگرى را در نظام عالم مؤثر مىدانند . »
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ
وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
« 1 »
« آن كسانى كه كلمه خِذلان و مُهر ضلالت از طرف خدا بر دل آنها خورده است ايمان نمىآورند و اگر تمام انواع و اقسام آيات خدا بر آنها وارد شود باز ايمان نمىآورند تا جائى كه عذاب دردناك خدا را در مقابل چشمان خود مشاهده كنند . »
هر كس سيرهء رسول خدا را با اميرالمؤمنين عليه السّلام و روش و سلوك آن حضرت را با آن امام همام ملاحظه كند بدون هيچ شكّ و ريب مىداند كه آن امام وجود مبقيه رسول خدا و حكم جان و نفس آن حضرت را داشتهاند و خلافت آن حضرت بعد از رسول خدا مانند خورشيد روشن بوده است .
اعتراف ابوبكر به تقدم اميرالمؤمنين عليه السّلام
ابوبكر و عمر و دستياران آنها از مقامات اميرالمؤمنين عليه السّلام به خوبى خبر داشتند ، و تمام اخبارهائى كه حضرت رسول راجع به وصايت و ولايت و خلافت اميرالمؤمنين عليه السّلام داده بودند براى آنها معلوم و روشن بود مع ذلك مخالفت كردند و حتّى بدون اطّلاع آن حضرت در سقيفه جمع شده و مردم را به بيعت خود دعوت نمودند .
اين حجر هيتمى شافعى گويد كه : ابن سمان در كتاب خود كه به نام « الموافقة » مىباشد با اسناد خود از ابن عباس روايت كرده است
قالَ : لَمّا جاءَ ابُو بَكْرٍ وَ عَلِىٌّ لِزِيارَةِ قَبْرِ النَّبِىِّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بَعْدَ وَفاتِهِ بِسِتَّةِ ايّامٍ ، قالَ عَلِىٌّ لِابى بَكْرٍ : تَقَدَّمْ ، فَقالَ ابُو بَكْر : لا اتَقَدَّمُ رَجُلًا سَمِعتُ رَسُولَ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يَقُولُ فيهِ : عَلِىٌّ مِنِّى كَمَنْزِلَتى مِنْ رَبِّى « 2 »
ابن عباس گويد :
« چون بعد از شش روز كه از رحلت رسول خدا گذشت ابوبكر و على براى زيارت قبر رسول خدا آمدند على به ابوبكر گفت : بفرما ( يعنى در ورود به روضهء شريفه ، حضرت به او تعارف كردند ) ابوبكر گفت : من هيچگاه جلوتر از مردى قدم نمىگذارم كه از رسول خدا شنيدم كه دربارهء او مىفرمود : نسبت على با من مثل منزلت من است نسبت به خداى من . »
اين حديث را محب الدّين احمد بن عبداللّه طبرى در دو كتاب خود :
هامش
( 1 ) سوره يونس : 10 - آيه 96 - 97 .
( 2 ) « الصواعق المحرقة » ص 108 .