« خداوند نور آسمانها و زمين است . مَثَل نور او مانند چراغدان درونى ديوار بدون منفذ مىباشد كه در آن چراغ بوده باشد . آن چراغ در داخل شيشه و حبابى است ( كه بر روى آن گذارده شده است ) و آن حبابِ آبگينهاى گويا همچون ستارهاى درخشان است .
آن چراغ برافروخته مىشود از مادّهء زيتونىِ درخت بركت دادهشدهء زيتون ، كه نه نسبت با مشرق دارد و نه با مغرب . ( بلكه در ميان بيابان در زير آسمان در حال اعتدال از خورشيد و هوا و زمين بهره مىگيرد . )
به قدرى آن روغن زيتون كه مادّهء برافروختگى اين چراغ مىباشد ، درخشنده و پرلمعان و نورافزاست كه اگر آتشگيرانهاى با آن تماسّ حاصل نكند باز هم شعلهور است .
آن حباب نور ديگرى است افزون بر روى نور چراغ . خداوند با نور خودش هدايت مىكند مؤمنانى را كه بخواهد ( به منزلگه قرب خود برساند ) و مثلهائى براى مردم مىزند ؛ و خداوند به تمام چيزها بسيار داناست .
آن چراغ - يا آن مؤمنان هدايتشدهء به نور خدا - در خانههائى هستند كه خداوند به آنها اجازه داده است كه داراى رفعت معنوى گرديده ، و در آنها اسم خدا بر دلها برده شود .
بطور مستمرّ و مداوم در آن خانهها صبحگاهان و شامگاهان تسبيح خداوند را مىنمايند مردانى كه ايشان را باز نمىدارد از ياد خدا نه تجارتى و نه خريدوفروشى ، و باز نمىدارد از بر پا داشتن نماز و دادن زكات ؛ چرا كه در حالى هستند كه مىترسند از روزى كه در آن ، دلها و چشمهاى بصيرت واژگون گردد .
اين بدان سبب است كه خداوند به بهترين اعمال نيكوئى كه بجا آوردهاند ايشان را جزا دهد ، و از فضل خود نيز بر آنان زيادتى بخشد ؛ و خداوند به
الله شناسى (فارسى) — صفحة 26
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٦