نكتهء شايان توجه ، اين جاست كه براى نخستينبار ، تنها فضانوردان امريكا يا شوروى نبودند كه درهاى آسمانها را به روى بشر گشودند و راه تسخير ديگر كرات را در نظر آنان جلوه دادند يا به عبارت صحيحتر ، اين چند صدهزار مهندس وتكنيسين نبودند كه با علوم ودانشهاى خويش به فضانوردان توان بخشيدند كه اين طرح را اجرا كنند و از اين راه ، نام ونشان وافتخارى براى خود كسب نمايند ؛ آنان نخستين پيروان اين راه نبودند ، بلكه نخستين گروهى كه درهاى آسمانها را به روى بشر گشود ، انبيا وپيامبران آسمانى بودند و قرآن مجيد ، كتاب آسمانى ما ، از تسلط آنان بر فضا وآسمانها گزارش داده است .
در قدرت سليمان ، همين بس كه باد به فرمان او حركت مىكرد و راهى را كه مراكب آن روز در ظرف يك ماه مىپيمودند ، وى درنيم روز طى مىكرد و در ظرف يك روز ، مسافت دو ماه را مىپيمود . معمولًا كاروانها باوسايل نقليهء آن روز ، روزانه هشتفرسنگ راه مىپيمود و در ظرف يكماه 240 فرسنگ را طى مىكرد و در ظرف دو ماه ، مسافت 480 فرسنگ را زير پا مىنهاد . سليمان براثر تسخير مركبى تندرو كه خدا در اختيار او نهاده بود ، مىتوانست مسافت 480 فرسنگ را در ظرف يكماه در هوا بپيمايد ، ولى روشن نيست كه صعود وى در فضا چقدر بود و تا چه اندازه از سطح زمين بالامىرفت .
قرآن مجيد اين حقيقت را در آيه زير بيان مىكند :
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 215
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢١٥