فضايل مؤسس ، چاپ مىكند . تلويزيون ومطبوعات و ساير وسايل ارتباط جمعى ، شروع به تعريف وتمجيد از او مىنمايند ؛ ديگر نمىپرسند نيت او از اين عمل چه بود ، براى چه دست به ساختن چنين بيمارستانى زده است ، بلكه به ظاهر سازى اكتفا مىنمايند .
ولى اسلام مىگويد : پروندهء نيت او را بياوريد تا درست بررسى شود ، سپس دربارهء عمل او قضاوت صحيح به عمل آيد .
آيا او اين بيمارستان را براى جلب رضاى خدا ساخته است ؟ آيا عواطف بشرى محرك وانگيزهء او بوده وجز معنويتْ محرك ديگرى نداشته است ، و يا اين كه او اين بيمارستان را تأسيس كرده تا در ميان مردم به خوبى ونيكى معروف گردد تا در موقع انتخابات رأى بيشترى بياورد ؟
هرگاه پروندهء نيت او نشان داد كه او اين مؤسسه را به منظور انتفاع مادى وكسب مقام وشهرت نساخته است ، در اين صورت ، عمل او ارزش دارد ، و الّا اين ظاهر سازى فريبنده ، در درگاه خدا و از نظر مكتب اسلام ، ارزش بى ارزش است ، زيرا
« إنَّما الأعْمَالُ بالنِّيَّاتِ » ،
ارزش عمل بسته به نيت است .
قرآن مىگويد : عمل رياكاران مانند آن بذرى است كه بر سنگخارا كه مقدارى خاك روى آن باشد افشانده شده باشد ، سپس رگبارى به آن برسد و خاك وبذر را بشويد و تنها سنگ به جا بماند ؛ اينك متن آيه :
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٣١