شمرده است و در غير ضرورت ، اجازهء ريختن خون را ندادهاست . مبادا بى جهت و يا از روى خشم و غضب خرابى به بار آوريد ، درختان را ببريد ، اعضاى دشمن را قطعهقطعه كنيد ، بيماران و پيران و زنان و زمين گيران را متعرّض شويد ! » . « 1 » هرگاه اين بخش از سخنان پيامبر به سخنان پيش وى ضميمه گردد ، به احساسات سربازى ، رنگ منطقى و سازندگى مىدهد و مجاهد ، بهجاى ويرانگرى ، به فكر آبادى مىافتد .
روش على عليه السلام
روش امام نيز همان روش مربّى او بود . وقتى به وى خبر دادند كه سفيان بن عوف به فرمان معاويه به يكى از شهرهاى مرزى عراق بهنام « انبار » يورش برده و فرماندار آن جا را كشته و از گرفتن زروزيور زنان خوددارى نكرده است ، فوراً بر فراز منبر قرار گرفت و خطابهاى بس مهيّج و آتشين ايراد فرمود :
« إنَّ الجِهادَ بابٌ مِن أبْوابِ الجَنّةِ ، فَتَحَهُ اللّهُ لِخاصّةِ أوْليائه وَ هُوَ لِباسُ التَّقوى وَدِرْعُ اللّهِ الحَصينَةُ و جُنَّتهُ الوثيقة . . . ؛ « 2 »
جهاد درى است از درهاى بهشت كه خداوند آن را به روى دوستان خاص خود گشوده است . نبرد در راه خدا ، لباس تقوا و زره محكم و سپر قابل اطمينانى است . گروهى كه جهاد را ترك كنند لباس ذلّت و خوارى بر اندامشان پوشانيده مىشود و بلاها آنها را فرا مىگيرد » .
در جنگ جمل پرچم را به دست فرزند عزيز خود محمد حنفيه داد و او را با جملههاى زير خطاب نمود :
« تزول الجبال ولاتزل ، عضّ على ناجذك ، أعر اللّه جمجمتك ، تِدْ في الأرض بقدمك ، إرم ببصرك أقصى القوم ، و غضّ بصرك و اعلم أنّ
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه ، « كتاب جهاد » .
( 2 ) . نهجالبلاغه ، خ 27 .