تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩

اعتصاب عليه كارشكنان

117 . « لَقَدْ تابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِىِّ وَالمُهاجِرِينَ وَالأَنْصارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِى ساعَةِ العُسْرَةِ مِنْ بَعْدِ ما كادَ يَزِ يغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ؛ خداوند رحمت خود را بر پيامبر و مهاجران و انصار نازل كرد ؛ مهاجران و انصارى كه در لحظه‌هاى سخت كه نزديك شد دل‌هاى برخى از حق منحرف شود ، از وى پيروى كردند ، باز رحمت خود را بر آنان نازل فرمود ؛ زيرا خداوند به ايشان مهربان است » . 118 . « وَعَلَى الثَّلاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتّى إِذا ضاقَت عَلَيْهِمُ الأَرضُ بِما رَحُبَتْ وَضاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَنْ لا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلّا إِلَيْهِ ثُمَّ تابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوّابُ الرَّحِيمُ ؛ هم‌چنين رحمت خود را بر آن سه نفرى نازل نمود كه از لشكر اسلام باز ماندند ( و در جهاد شركت نكردند ) تا اين‌كه ( براثر قطع رابطهء مردم با آنها ) زمين با آن وسعت برايشان تنگ شد و جانشان در فشار قرار گرفت ، دانستند جز خداوند پناهگاهى نيست ، خداوند آنها را مشمول رحمت خود قرار داد ، تا توبه كنند . خداوند توبه‌پذير و رحيم است » . 119 . « يا أَ يُّها الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصّادِقِينَ ؛ اى ايمان آورندگان ، از خداوند بپرهيزيد و با راستگويان باشيد » .