تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
تعرض قرار داده ، وعدهء عذاب دردناك مىدهد . اين عناصر ناپاك به صدر اسلام اختصاص نداشته و در اجتماع ما نيز پيدا مىشوند . در نيمه‌هاى جنگ جهانى دوم ، مرد پاكدل و روشن ضميرى پلى روى رودخانهء قم ساخت ، كه احتياج مبرمى به‌وجود آن بود ، ولى افراد بىفضيلت در اطراف آن جنجال كردند و غوغا به‌راه انداخته و از هر گونه تعرض و اشكال‌تراشى خوددارى نكردند . يا بازرگان نيكوسرشتى در تبريز ، براى دانشجويان علوم دينى كتابخانه‌اى ساخت ، افراد مغرض چيزى نماند كه دربارهء آن عمل خداپسندانه نگفته باشند و به قول خود بانى ، كه اخيراً به رحمت ايزدى پيوست ، اگر مركز فساد ساخته بودم ، اين اندازه فحش نثار من نمىكردند . در ايام حج بندگان مسلمان خدا با دسترنج خود ، براى اداى وظيفهء خطير اسلامى ، پس از دادن حقوق فقرا ، دولت و . . . عازم مكهء معظمه مىشوند و به منظور تشكيل بزرگ‌ترين كنگره اسلامى ، اين همه رنج و زحمت را بر خود هموار مىسازند و در انتظار تقدير و تشويق كسى نيستند ولى هرگز از تعرض مغرضان مصون نمىمانند .

طلب مغفرت پيامبر به‌حال منافق سود ندارد

اين افراد براثر كفر و فسقى كه دارند ، به‌قدرى بىلياقت شده و شايستگى هدايت را از دست داده‌اند ، كه حتى استغفار پيامبر اكرم نيز دربارهء آنها مؤثر نمىافتد و در آيهء 80 مىفرمايد : اگر 70 بار درباره‌شان استغفار كنى ، نيز مؤثر نخواهد بود . مقصود اين نيست كه اگر بيش از 70 مرتبه طلب آمرزش نمايد ، مؤثر مىگردد ، بلكه اين تعبير كنايه از اين است كه هيچ‌گاه خدا آنها را نخواهد بخشيد و دعا و طلب مغفرت تو دربارهء آنان ، براثر بىشايستگىشان كوچك‌ترين اثرى نخواهد داشت و اين حقيقت در قرآن در سورهء منافقين به‌طور واضحى بيان شده‌است ، چنان‌كه مىفرمايد :