براى هميشه ، مال و جان و ثروت و اندوختهشان مال بيگانگان خواهد بود .
در چنين صورتى ، چارهاى نيست جز اينكه از درآمد خود بهطور موقت دست بردارند و براى حفظ تماميت و موجوديت خود ، كه ساليان درازى در تحكيم آن فداكارى بهخرج دادهاند و كشتهها داده و ثروت و مال و جان در طريق آن بذل نمودهاند ، از محصول خود صرف نظر كنند .
قرآن چنانكه ملاحظه مىفرماييد با لحن بسيار تندى به جهاد تشويقشان كرده و مىگويد : « أَرَضِيتُمْ بِالحَيوةِ الدُّنْيا مِنَ الآخِرَةِ ؛ آيا زندگى دنيا را به زندگانى آخرت ترجيح دادهايد ؟ » يعنى دست آخر مرگ است و مرگ براى مردان مجاهد ، وسيلهء سعادت و مقدمهء زندگى هميشگى اخروى است و در پايان ، آنها را با دو جمله تهديد مىنمايد :
الف ) « يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً ؛ شما را به عذاب دردناك گرفتار مىسازد » .
و اين جمله مسلماً عذاب دنيوى را نيز شامل است ؛ زيرا چه عذابى بالاتر از شكنجهء استعمار ، كه انسان با دست خود ، سعادت و استقلال و جان و مال خود را در اختيار ديگران بگذارد .
ب ) « وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُم ؛ گروه ديگرى را جانشين شما مىسازد » .
و در سورهء محمد آيهء 38 نيز به اين مطلب اشارهاى كرده و مىفرمايد :
« وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ ؛
اگر روى گردانيد ، بهجاى شما گروه ديگرى را آورد كه مانند شما نباشند » .
و در سورهء مائده آيهء 54 ، اين گروه جانشين را چنين توصيف مىفرمايد :
« فَسَوْفَ يَأْتِى اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ . . . ؛
گروهى را جانشين شما مىسازد كه خدا آنها را دوست دارد و آنان نيز خدا را دوست دارند ، با مؤمنان ، افتاده و بر كافران سرفرازند . در راه خدا مبارزه مىكنند . . . » .
در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٦٧