روح القدس تعبير مىآورند ، ميان بتپرستان ، در هند و چين و حكماى مصر و يونان و روم و ايران داير بوده و آنان تمام اين سخنان را از مكتبهاى پيش گرفتهاند . اين آيه خود يكى از نقاط حساس و قابل مطالعهء قرآن است ؛ زيرا قرآن در آن دنياى تاريك ، كه ابداً اعراب حجاز از اين حقايق اطلاعى نداشتند ، از آن مطالب پرده برداشته است .
اخيراً گروهى از دانشمندان ، در پى بهدست آوردن ريشهء معارف كتب عهدين برآمدند و پس از فحص زياد ، ريشهء بسيارى از اين معارف و داستانها و قصص انجيل را در كيش برهمنها و بودايىها پيدا كردهاند ، و از اين نظر حقيقت گفتار قرآن را « يُضاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا » تثبيت و تحكيم نمودهاند و لذا جا دارد قرآن چنين افرادى را با اين جملهء زير ياد بفرمايد :
« قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَ نّى يُؤْفَكُونَ ؛
خدا آنها را نابود كند ، چطور از حق منحرف مىشوند » .
تثليث در اديان پيشين
موضوع تثليث از خصايص آيين مسيح نيست بلكه بعدها وارد اين آيين شدهاست ، و هماكنون موضوع سهگانه پرستى در آيين بودا از رسميت كامل برخوردار است .
در سدهء ششم پيش از ميلاد مسيح ، روى عللى ، اصلاحاتى در آيين برهمنها پديد آمد . اين اصلاحات سبب شد آيينى به نام هندو پديد آيد . در اين آيين خداى ازلى و ابدى در سه مظهر و سه خدا تجلى نموده :
1 . برهما ( پديدآورنده ) ؛ 2 . ويشنو ( نگهدارنده ) ؛ 3 . شيوا ( كشنده ) .
هم اكنون « ثالوث قدس هندوها » بهصورت سه جمجمهء به همچسبيده در نمايشگاه هند موجود است . آنان در كتابهاى مذهبى اين سه اصل را چنين توضيح مىدهند :