علت تصغير آن علاوه بر اين كه رسم عرب اين است كه در تمام اسما و اعلام دخيل از زبان بيگانه ، دخل و تصرفى نمايد ، چنانكه بهجاى كلمهء يسوع ، عيسى بهكار مىبرد ، شايد براى تحبيبنيز بوده است ؛ زيرا تصغير يك لفظ در عرب ، گاهى به منظور اظهار علاقه انجام مىگيرد .
آيا عزير پسر خدا بوده است ؟
يهوديان امروز كاملًا از اين اعتقاد تبرى و بيزارى مىجويند ؛ ولى يهود معاصر با پيامبر ، قطعاً داراى چنين اعتقادى بوده است و لذا ابداً در مقام انكار آن بر نيامدند در صورتى كه پيوسته دنبال اشكال و بهانه مىگشتند .
جان سخن اين جا است كه ، آيا آنها به فرزند بودن عزير واقعاً و حقيقتاً معتقد بودند ، همچنانكه ، مسيحيان دربارهء حضرت عيسى چنين عقيدهاى دارند ، يا اين كلمهء « ابن اللَّه » يك لقب تشريفاتى بيش نبوده است ، چنانكه تمام آنها خود را به شهادت قرآن ، دوستان و فرزندان خدا مىدانند :
« وَقالتِ اليَهُودُ وَالنَّصارى نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَأَحِبّاؤُهُ ؛ « 1 »
يهود و نصارا گفتند كه ما دوستان و فرزندان خدا هستيم » .
يا اينكه مقصودشان فرزند حقيقى و واقعى بوده به گواه اينكه قرآن پشتسر آن ، عقيدهء نصارا را دربارهء عيسى نقل مىنمايد و مىفرمايد : آنها نيز در حقّ عيسى چنين عقيدهاى را دارند :
« وَقالَتِ اليَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقالَتِ النَّصارَى المَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ ؛ « 2 »
يهود و نصارا گفتند : عزير و مسيح فرزند خداست » .
جاى هيچگونه شك نيست كه مسيحيان ، عيسى را فرزند حقيقى مىدانند نه تشريفاتى ، چنانكه مشروح اين قسمت را در تفسير آيهء بعدى خواهيد خواند و از اينكه در اين آيه هر دو عقيده همراه هم آمده است معلوم مىشود ، كه آنان
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 18 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 64 .