متذكر گرديد .
4 . « وَنَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنّاتٍ وَحَبَّ الحَصِيدِ * وَالنَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضِيدٌ * رِزْقاً لِلْعِبادِ وَأَحْيَيْنا بِه بَلْدَةً مَيْتاً كَذ لِكَ الخُرُوجُ » ؛ « 1 »
و از آسمان آب پر بركتى نازل كرديم و با آن ، باغها و دانههاى درو شده رويانديم . و نخل هاى بلند كه داراى شكوفههاست براى روزى بندگان پرورش داديم و زمينهاى مرده را با آن زنده كرديم . اين چنين است ، خروج بندگان در روز قيامت .
5 . « يُخْرِجُ الحَىَّ مِنَ المَيِّتِ وَيُخْرِجُ المَيِّتَ مِنَ الحَىِّ وَيُحْىِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَكَذ لِكَ تُخْرَجُونَ » ؛ « 2 »
موجود جاندار را از موجود بىجان و بىجان را از موجود جاندار پديدمىآورد ( و جهان پيوسته در حال تبديل به يكديگر است ) و زمين را پس از مرگ زنده مىكند ، اين چنين در روز رستاخيز بيرون آورده مىشويد .
6 . « وَالَّذِى نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذ لِكَ تُخْرَجُونَ » ؛ « 3 »
خدا آن كسى است كه از آسمان به اندازهء معين آب فرو فرستاد و به وسيلهء آن زمينهاى مرده را حيات بخشيديم و اين چنين است خروج شما از زمينها ( در روز قيامت ) .
در اين آيات از زنده شدن زمينهاى مرده ، بر امكان زنده شدن انسانها استدلال شده است و در آيهء نوزدهم سورهء روم ، جهان خلقت ، تودهاى از تبديل مرده به زنده ، و زنده به مرده معرفى شده است ، زيرا پيوسته مواد بى جان از عناصر جهان از طريق تغذيهء انسان و حيوان و نبات به موجودات جاندار تبديل مىگردند و نيزموجودات جاندار پس ازمرور زمانى ، فروغ زندگى را از دست داده
هامش
( 1 ) . ق ( 50 ) آيههاى 9 - 11 .
( 2 ) . روم ( 30 ) آيهء 19 .
( 3 ) . زخرف ( 43 ) آيهء 11 .