درس 103 : عقيده به معاد در ميان ملل جهان
اعتقاد به معاد ، اساس و زيربناى تمام اديان و آيينهاى آسمانى را تشكيل مىدهد . آيين بدون معاد همانند كاخ بىاساس است كه قطعاً فرو مىريزد ؛ زيرا دين براى سوق دادن بشر به سوى كمال فرستاده شده است و هر نوع برنامهاى بدون توجه به ضامن اجراى آن ، كار لغو و بيهودهاى است و ضامن اجراى دستورهاى الهى ، ايمان به زندگى پس از مرگ و رويارويى با پاداشها و كيفرهاى اعمال است و بدون چنين عقيده و ايمانى هر نوع برنامهء غيبى با ركود و توقف روبهرو خواهد شد .
همانطورى كه در درس گذشته يادآور شديم ، حكومتهاى نظامى و پليسى در اجراى قوانينى كه خود بشر تنظيم مىكند ، موفقيت نسبى دارند و برنامههاى الهى نيزچنين است ، يعنى بدون يك پليس درونى و پنهانى قابل اجرا نيست ، زيرا برنامههاى الهى محدود به ظاهرنيست ، بلكه مىخواهد افكار و انديشهها را در ذهن و غرايز را در خلوتخانهها مراقبت كند و نه تنها مىگويد : گناه مكن ، بلكه مىگويد :
فكر گناه را نيزمكن .
به خاطر نقش مؤثرى كه ايمان به معاد در اجراى برنامههاى الهى و سيرتكامل انسان دارد ، درتمام آيينهاى بزرگ جهان - كه برخى به طور قطع آسمانى بوده و قسمتى نيز ممكن است ريشهء آسمانى داشته و سپس به مرور زمان اصالت خود را