معارضه ، كوچكترين اثرى نمىبينيم و نمىشنويم .
گذشته از اين ، قرآن ، نه تنها عرب عصر رسالت را به معارضه با خود دعوت كرده است ، بلكه تمام بشر و بالاتر ، همهء انس و جن را مورد خطاب قرار داده و همگى را به مبارزه با قرآن دعوت كرد و دعوت خود را به گروه معينى محصور نساخته است و با يك نداى جهانى پيامى به شرح زير فرستاده است :
بگو اگر انس و جن اتفاق كنند تا همانند اين قرآن را بياورند همانند آن را نخواهند آورد هر چند برخى ، برخى ديگر را كمك كنند . « 1 »
اين آيه قرنهاست كه در گوش بشر و انسانها طنين انداز است و تاكنون هيچكس نتوانسته است به معارضه با قرآن برخيزد .
ما مسيحيان و دشمنان اسلام را مىبينيم كه براى پايين آوردن عظمت و شرافت اسلام و به منظور بدگويى دربارهء پيامبر اكرمه و انتقاد از كتاب مقدس او ، هر سال و هر ماه اموال گزافى خرج مىكنند . اگر براى آنان معارضه با قرآن و يا معارضه با سورهاى از سورههاى قرآن امكان داشت ، قطعاً از اين راه وارد شده با آن به معارضه برمىخاستند .
زيرا معارضه با قرآن علاوه بر اين كه آنان را از صرف هزينههاى زياد و تحمل مشقتهاى فراوان آسوده مىسازد ، بزرگترين گواه و برهان براى آنها محسوب مىشود و نزديكترين وسيله براى رسيدن به آرزوى آنهاست . در صورتى كه خردمندان آنان هرگز به فكر معارضه با قرآن نيفتادهاند .
اصولًا اگر انسان با كلامى ، انس بيشتر بگيرد چيزى نمىگذرد كه احساس مىكند كه مىتواند نظير آن را بياورد ، ولى اين مطلب در قرآن به كلى بر عكس است ، ممارست بيشتر با قرآن و تلاوت سورههاى آن چنين قدرتى را به انسان
هامش
( 1 ) . « قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنْسُ وَالجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذا القُرآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً » « اسراء ( 17 ) آيهء 88 » .