ولى نيازمندىهاى انسان به اندازهاى زياد است كه غرايز درونى نمىتواند يكصدم آنها را بر طرف سازد و زمام امور زندگى را به دست گيرد .
چراغ عقل و خرد هر چند بخشى از نواقص را بر طرف مىكند و افق زندگىرادر يك محدودهءخاصى براى بشر روشن مىسازد ، ولى هرگز نمىتواند تمام كسرىهايى را كه از ناحيهء كمبود غرايز متوجه انسان مىگردد جبران كند .
خواهيد گفت : چرا ؟
زيرا بشر در افكار و عقايد خود ، مصون از خطا نيست و در بسيارى از موضوعات مرئى و نامرئى دچار اشتباه و خطا مىگردد و هر روز در مسائل زندگىو امور مربوط به علوم ، فرضيهاى جاىگزين فرضيهءديگر شده افكار تازهترى به محافل علمى عرضه مىشود ، از اين نظر معلومات و دانشبشرى در مسائلى كه پايهء سعادت و اساس تكامل روحى او را تشكيل مىدهند مورد اعتماد نيست .
ولى وحى آسمانى كه يگانه مصدر و منبع علوم پيامبران به شمار مىرود يك علم خطاناپذير است ، زيرا ادراكى مرموز و پيراسته از هر نوع اشتباه است و تعليماتى كه براساس چنين ادراك استوار گردد ، به طور مسلم مورد وثوق و اعتماد بوده و راهنماى واقعى بشر به سوى سعادت خواهد بود .
لغزشهاى نابخشودنى
اگر خطا و اشتباه بشر ، منحصر به مسائلى بود كه چندان ارتباطى با سعادت وى نداشت در اين فرض ممكن بود كه كسى دربارهء لزوم بعثت پيامبران شك و ترديد به خود راه دهد ، مثلًا اگر اشتباه وى مربوط و منحصر به مسائل فلكى و فواصل ستارگان ، حركت و سكون زمين ، مقدار سير نور ، شمارهء سحابىها و كهكشانها ، تعداد عناصر و . . . بود و در مسائل مربوط به سعادت ، مصون از خطا