« الَّذِى أَحْسَنَ كُلَّ شَىءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الإِنْسانِ مِنْ طِينٍ » ؛ « 1 »
او ( خدايى ) است كه هر چيزى را كه خلق كرد نيكو [ خلق ] كرد و خلقت انسان را از گل آغاز كرد .
« قالَ رَبُّنا الَّذِى أَعْطى كُلَّ شَىءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى » ؛ « 2 »
( موسى عليه السلام ) گفت : پروردگار ما همان است كه به هرچيزى خلقت ( لازم ) آن را داد و او را ( به استفاده از آن خلقت ) هدايت كرد .
شما پس از دقت درمفاد آيات ياد شده ، خواهيد يافت كه كدام آيه مربوط به كدام يك از دو معناى حكمت است .
هامش
( 1 ) . سجده ( 32 ) آيهء 7 .
( 2 ) . طلا ( 20 ) آيهء 50 .