در نتيجه از شعاع قدرت او كاستند و قدرت او را محدود نمودند . « 1 »
موضوع دوگانهپرستى در ايران سابقهء ديرينهاى دارد ، پيش از ورود آيين اسلام ، نژاد آريايى مظاهر خوب طبيعت را پرستش مىكردند و برخى از مردم ، مظاهر شرور را براى ارضاى ارواح خبيثه نيز مىپرستيدند .
اسلام با شعار يكتاپرستى خود ، مبارزهء وسيعى با هر نوع شرك و دوگانگى آغاز نمود و وجود هر نوع رقيبى را براى خدا در صحنهء خلقت به شدت محكوم نمود .
اسلام با تأكيد تمام ، خداى جهان را خالق همهء پديدهها و همهء موجودات معرفى نموده و اين حقيقت را در آيات متعددى متذكر شده است . اينك برخى از آنها را در اينجا مىآوريم :
1 .
« قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
« 2 » ؛
بگو اوست آفرينندهء همه چيز و اوست يگانه » ؛
2 .
« ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوهُ
« 3 » ؛ اوست خداى شما ، جز او خدايى نيست ، آفرينندهء همه چيز است ، او را بپرستيد » ؛
3 . همچنين در آيهء مورد بحث مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . « القدريّة أرادوا أن يصفوا اللّه بعد له فأخرجوه من قدرته و سلطانه » .
( 2 ) . رعد ( 13 ) آيهء 16 .
( 3 ) . انعام ( 6 ) آيهء 102 .