خواهان بقا و ادامهء زندگى مىباشد و وجود فرزند ، يك نوع بقاى وجود والدين و ادامهء حيات آنها به شمار مىرود .
2 . فرزند در دورههاى مختلف زندگى مىتواند بسيارى از گرهها را از كار والدين بگشايد ، پدر را در امور مادى كمك كرده و از نظر افراد با ايمان ، پس از درگذشت وى مىتواند در حقّ وى طلب مغفرت كند و مبدأ خيراتى گردد كه سهمى از اين پاداش به والدين مىرسد .
بنابراين ، فرزند در نظر والدين ، عصاى زندگى و مايهء آسايش او در دورهء پيرى و فرتوتى و سبب مغفرت او پس از مرگ است ؛ به همين جهت ، امام هشتم عليه السّلام مىفرمايد :
« إنّ اللّه إذا أراد بعبد خيرا لم يمته حتّى يريه الخلف ؛ « 1 »
هرگاه خداوند براى بندهء خود خير و صلاحى را بخواهد ، پيش از آنكه اجل او فرا رسد ، فرزند او را به او نشان مىدهد » .
امام عسكرى عليه السّلام به دستور خليفهء عباسى ، مدتى زندانى گرديد ؛ روزى به يكى از همزندانيان خود به نام عيسى گفت : تو داراى فرزند هستى ؟ گفت : نه . در اين لحظه ، امام در حق او دعا كرد و گفت :
پروردگارا ، به او فرزندى عنايت فرما تا كمك او گردد . سپس فرمود : « فنعم العضد الولد « 2 » » .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هيچ فردى پس از مرگ از كارهاى
هامش
( 1 و 2 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 684 .