در احترام به نطفه و ديگر مراحل تكوينى وى ، همين بس كه فقهاى اسلام ، سقط نطفه و ديگر مراحل وجودى او را جنايت دانسته و براى هريك جريمهاى معين كردهاند ، اينك بيان جريمهها :
هرگاه كسى « نطفهء » انسانى را از بين ببرد بايد بيست مثقال طلا به عنوان جريمه بپردازد و هرگاه « علقهاى » را از بين ببرد ، جريمه دو برابر شده ، يعنى بايد چهل مثقال طلا بپردازد و در اتلاف « مضغه » ، مقدار جريمه شصت مثقال است .
هرگاه چنين انسانى ، علاوه بر اين مراحل سهگانه ، داراى استخوانى باشد ، هشتاد مثقال بايد بپردازد و اگر روى استخوان را گوشت پوشانيده باشد ، صد مثقال و اگر در رحم مادر ، از صورت جمادى بيرون آمده روحى پيدا كرده است ، در اين موقع ، جريمهء آن در دختر پانصد و در پسر هزار مثقال طلاست .
در كجاى جهان براى بشر چنين احترامى قائل شده است و در جنگهاى بينالملل اول ، ده ميليون انسان و در دوم ، صد ميليون انسان كشته و يا ناقص و يا مفقود الاثر شدند و زمامداران جهان بر اين فاجعهء بزرگ ، اشكى نريختند ، بلكه همه را نتيجهء جبر زمان و مقتضاى طبيعت خلقت انسانى تلقى كردند .
اصولا در جهان بينى مكتب مادى نمىتواند انسان داراى احترام باشد ، زيرا :
اولا : انسان در نظر او همين سلولها و ديگر اعضاى بىارزش
سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — صفحة 303
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٣٠٣