پنهان مانده است ، استخراج كنند » .
اگر بگوييم : كار پيامبران در تربيت انسانها ، همان كار باغبان است در تربيت يك نهال يا بگوييم : پيامبران در پرورش استعدادهاى انسان بسان مهندسى هستند كه از دل كوهسار ، معادن ذى قيمت را استخراج مىكنند ، سخن به گزاف نگفتهايم ؛ اينك توضيح :
يك نهال كوچك از آغاز وجود ، همهگونه استعداد و ترقى و رشد و نمو در آن موجود است . هنگامى كه اين نهال با ريشههاى توانا و با دستگاه تغذيه و تهويه و رگها و عروق تبخير و . . . در هواى آزاد و در پرتو نور كافى ، شروع به فعاليت نمود ، جنب و جوشى در سراسر وجود آن پديد مىآيد ، در اين هنگام ، كار باغبان دو چيز است :
اول : فراهم كردن شرايط تقويت ريشه تا استعداد و قواى موجود در درخت ظاهر گردد .
دوم : جلوگيرى از انحراف : هرگاه قواى طبيعى بر خلاف مسير كمال آن ، قدم برداشت ، آنها را مىچينند . بر اين اساس ، كار باغبان روياندن نيست ، بلكه مراقبت و فراهم نمودن شرايط است تا درخت ، كمال باطنى خود را ابراز كند .
آفريدگار جهان ، بشر را آفريد ، قواى مختلف و غريزههاى فراوانى در نهاد او گذاشت ، خميرهء او را با نور توحيد و خداشناسى ، با حسّ حق خواهى و حقيقتجويى ، حس عدالت و دادگرى ، حس انصاف و مروّت ، غريزهء كار و كوشش ، سرشت ؛ اين بذرها و تخمها در دل انسان خواهناخواه شروع به رشد و نمو مىكند ، ولى
سيماى انسان كامل در قرآن (تفسير سوره فرقان) (فارسى) — صفحة 257
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٢٥٧