نخلهايى از ريشه برافكند و به روى زمين انداخت و براى آيندگان بهترين وسيلهء عبرت قرار داد « 1 » .
4 . قوم ثمود « 2 » :
آنها مظهر قساوت و سنگدلى و بىرحمى بودند . هنگامى كه قوم عاد به علت گناهان خود نابود شدند ، خدا سرزمين آنها را به قوم « ثمود » ارزانى داشت ، ولى آنان از سرنوشت رقّتبار قوم عاد كه سرزمينهاى آنان را به رايگان در اختيار گرفته بودند ، درس عبرت نگرفتند و راه قوم عاد را در پيش گرفتند و از نصايح و پند و اندرز پيامبر خود ( صالح ) سر برتافتند و تصميم گرفتند كه شتر او را كه براى اثبات رسالتش به صورت اعجاز آفريده شده بود با كمال قساوت و بىرحمى از ميان بردارند ؛ از اين جهت ، گروهى سيهدل در كمين آن حيوان بىآزار كه از آبشخور بازمىگشت ، نشستند و يكى از آنها تيرى به سوى ساق پايش رها كرد كه استخوان آن را درهم شكست و ديگرى با شمشير ، ضربهاى بر رگ بزرگ پاشنهاش وارد ساخت و هنگامى كه شتر به
هامش
( 1 ) . چنانكه مىفرمايد :« وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ * فَهَلْ تَرى لَهُمْ مِنْ باقِيَةٍ( الحاقه ( 69 ) آيهء 6 - 8 ) ؛ قوم عاد كه با باد شديد و سردى نابود شدند . خدا چنين بادى را بر آنها هفت شب و هشت روز مسلط ساخت و آنچنان آنها را نابود كرد كه به صورت درختهاى پوسيدهء خرما كه بر زمين مىافتد ، به روى زمين افتادند . آيا اثرى از آنان مشاهده مىكنى ؟ »
( 2 ) . براى اطلاع بيشتر از سرگذشت قوم ثمود ر . ك : اعراف ( 7 ) آيهء 73 - 79 هود ( 11 ) آيهء 61 - 68 .