قرآن مجيد در آخرين آيات مورد بحث به كسانى كه به تكذيب پيامبر برخاستهاند ، بيم مىدهد و مىگويد : آنان در روز رستاخيز بر روى صورت خويش به سوى دوزخ كشيده مىشوند و در آنروز ، جايگاه بدى خواهند داشت ، چرا كه جزء گمراهترين انسانها هستند :
« الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلى وُجُوهِهِمْ إِلى جَهَنَّمَ أُوْلئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ سَبِيلًا ؛
كسانى كه بر روى صورت خويش به دوزخ سوق داده مىشوند ، بدترين جايگاه را دارند و از همه گمراهترند » .
از دقت در مفاد آيهء مزبور استفاده مىشود كه آنان پيامبر را مردى گمراه كه جايگاه بدى دارد خوانده بودند و قرآن مجيد ، سخن آنان را به خود آنان بازگردانيده و مىفرمايد :
« أُوْلئِكَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضَلُّ سَبِيلًا »
آنان چنين هستند ، نه تو اى پيامبر گرامى و راهنماى جهانيان .