نامه شماره 9
نامه بدون تاريخ است . از محتواى نامه معلوم مىشود كه قبل از محرم 1324 است ، زيرا در ضمن نامه اشاره به ارسال قباله خانه براى فروش و پول مرحوم سيدقريش « 1 » شده و هر دوى اينها در محرم 1324 توسط مرحوم حاجميرزا باقر قاضى كه به نجف آمده به مرحوم قاضى داده شده است . بيشتر مباحث نامه مسايل خانوادگى است و نكته قابل توجه در نامه يك مسئله فقهى قابل دقت است : « و در خصوص منفعت نوشته بوديد كه به نحو شرعى مرابحه داده مىشود ، جناب مستطاب شريعتمدار آقاى قاضى دام عزهالعالى مىدانند كه اين وجه مال عليا معظمه علويهخانم است از حقير طلب داشته در قبال او دادهام . حقير به هيچ نحوى مرابحه را طريق شرعيت نمىدانم . « 2 » جنابعالى به هر نحوى با همشيرهخودتان معامله مىنماييد ، خودتان مىدانيد . و مرقوم شده بود كه اگر به قيمت زياد رفت ، حق فلانى را خواهم داد ، فلانى حق ندارد و اگر مرحمت است به هر اسمى و رسمى كه مرحمت شود گرفته خواهد شد . . . » .
هامش
( 1 ) - نذرى از مرحوم سيدقريش بوده كه هر سال براى سيدالشهدا عليه السلام هزينه مىشده است .
( 2 ) - با توجه به واژه منفعت و . . . احتمال دارد مقصود از واژه مرابحه معناى لغوى آن ، سود پول ، ربا منظور باشد ، نه اصطلاح خاص فقهى . .