كسى كه از نظر سنّى از تو بزرگتر است مانند پدر و آن كس كه از نظر سن از تو كوچكتر است بمانند اولاد و هم سنّ را به منزله برادر منظور كن و حقوق اين سه را در رفتار رعايت بنما و در امر به معروف و نهى از منكر حالت نصيحت و شفقت منظور و با كسى كه تو را از ياد خدا دور كند دورى كن و با كسى كه از اطاعت خداوند دور سازد معاشرت نكن زيرا اين گونه اشخاص از دوستان شيطاناند .
در مدح و ذمّ
قال الصادق عليه السلام :
« لا يصير العبد عبداً خالصا لله تعالى حتى يصير المدح و الذّم عندهُ سواء . . . ولا تفرح بمدح احد فانّه لا يزيد فى منزلتك عند الله . . . ولا تحزن ايضاً بذّم احد فانّه لا ينقص عنك به ذرةً . . . وقف فى مقام تغتنم به مدح الله عزّ و جل لك و رضاه . . . »
حضرت صادق فرمود :
بنده خدا وقتى خالص است كه مدح و ذمّ پيش او برابر باشد ( يعنى از مدح غرور و از ذمّ بى انصافى حاصل نشود )
هيچوقت با مدح فردى خوشحال نباش زيرا اين گونه مدح ، مقام و مرتبت تو را پيش خدا بالا نمىبرد و همين طور از ذم و بدگويى فردى محزون نباش زيرا اين گونه بدگويى براى تو نقص و كاستى نمىآورد . در مقام و مرحلهاى كه مدح و ذمّ خدائى است [ آن را ] غنيمت بشمار .