اگر كسى خوف و اميد و محبت به خدا داشته باشد كانه در حرم و مسجدالحرام و كعبه قرار دارد كه به بركت حضور در آنها از خيلى معاصى و معايب دور مىشود .
كسى كه در حرم ( حرم مسافتى از چهار طرف در مكه است كه اگر كسى در آن محدوده قرار بگيرد از اذيّت و ايراد و خطر انسانها محفوظ مىماند ) و چون داخل مسجدالحرام شود اعضاء و جوارح آن از معصيت دور مىشود زيرا مسجدالحرام اين معنويت را دارد و چون وارد و داخل كعبه شود قلب و باطن او استوار و مستقر مىشود و غير از خدا چيز ديگرى او را مشغول نمىنمايد .
قال الصادق عليه السلام :
« من رعى قلبهُ عن الغفلة و نفسهُ عن الشهوة و دينه عن البدعة و ماله عن الحرام فهو من جملة الصالحين »
امامصادق ( ع ) مىفرمايد :
هركس قلب خود را از غفلت دور دارد و نفس خود را از شهوت دور نگه دارد و در دين بدعت ايجاد ننمايد و مال خود را از حرام حفظ نمايد او از زمره صالحين است كه خدا در قرآن فرموده :
« ربّ هب لى حكماٌ و الحقنى بالصالحين . شعراء 83 »
حضرت ابراهيم با آن همه مناجات كه از جمله خلّت و دوستى با خدا ( خليل الله ) درخواست ورود به جرگه صالحين مىباشد .
قال الصادق عليه السلام :
« من كان ذاكراً لله على الحقيقة فهو مطيع و من كان غافلًا عنه فهو عاص و الطاعة علامة الهداية و المعصية علامة الضلالة . . . »
انوار هدايت (مجموعه احاديث اخلاقى) (فارسى) — صفحة 16
مساهمون: احمد غروى
ص١٦