در حرمت و مذمّت غيبت كردن
قال الصادق عليه السلام :
« الغيبة حرام على كل مسلم وصفة الغيبة ان تذكر احداً بما ليس هو عند الله عيباً و تذّم ما تحمدهُ اهل العلم فيه ، او حى الله الى موسى بن عمران المغتاب هو اخر من يدخل الجنّة ان تاب و ان لم يتب فهو اوّل من يدخل النار »
اصل الغيبة متنوّع بعشرة انواع ، شفاء غيظ و مساعدة قوم و تهمة ، صدق خبر بلا كشفه و سوء ظنّ و حسد و سخرّية و تعجّب و تبرّم و تزيّن فان اردت السلامة فاذكر الخالق لا المخلوق فيصير لك مكان الغيبة عبرةً و مكان الاثم ثواباً .
در حرمت و مذمّت غيبت كردن
حضرت صادق فرمود :
غيبت براى هر مسلمان حرام است . تعريف غيبت اين است كه به كسى نسبتى بدهى كه آن در پيش خدا عيب نيست و يا ذم و بدگويى از چيزى نمايى كه اهل دانش آن صفت را تمجيد مىكنند . خداوند به حضرت موسى وحى فرمود كه آخر فردى كه به بهشت وارد مىشود غيبتكننده است اگر توبه نمايد و اول كسى است كه به جهنّم وارد مىشود اگر توبه نداشته باشد .
اصل توبه در ده نوع تصوير و تجسّم دارد :
علت غيبت غيظ باشد يا به گروهى كمك شود يا تهمت و افترا باشد و يا تصديق خبرى نمايد كه حقيقت آن كشف نشده ، سوءظن و حسد و مسخره كردن و عُجب و تزيّن هم از