در معاشرت و افت و خيز با مردم
قال الصادق عليه السلام :
« حسن المعاشرة مع خلق الله فى غير معصية من مزيد فضل الله عند عبده ، و من كان خاضعا فى السّر كان حسن المعاشرة فى العلانية فعاشر الخلق لله تعالى و لا تعاشر هم لنصيبك لامر الدنيا و لطلب الجاه و الريا و السمعة و لا تسقطّن بسببها عن حدود الشريعة . . . فاجعل من هو اكبر منك بمنزلة الاب و الاصغر بمنزلة الولد و المثل بمنزلة الاخ و كن رفيقاً فى امرك بالمعروف و شفيقاً فى نهيك عن المنكر . . . و اقطع عمّن ينسيك وصله ذكرالله و تشغلك الفتنه عن طاعة الله فان ذلك من اولياء الشيطان و اعوانه و لا يحملنك رويتهم الى المداهنة عند الحّق فان ذلك خسرانا عظيما »
حضرت صادق فرمود :
معاشرت خوب با مردم در غير معصيت از عنايات خاصه خداوند به بندگان است ، هركس در سرّ و حالت غيرآشكار خاضع و فروتن باشد در حالت آشكار و علن رفتار زيبا دارد معاشرت با مردم به خاطر خدا باشد نه به جهت به دست آوردن امور دنيوى يا به خاطر جلب جاه و مقام مادّى و يا به جهت تظاهر و ريا ، مبادا نفس خود را به سقوط بكشانى به خاطر اين معاشرتها .
انوار هدايت (مجموعه احاديث اخلاقى) (فارسى) — صفحة 12
مساهمون: احمد غروى
ص١٢