سوم : پايدارى در مسير توحيد واجب است . چرا كه توحيد به مثابهء چهارچوب كلّى امنيّت و آرامش تلقّى مىشود و ترس در پايداران در مسير توحيد راه ندارد و ايشان اندوهگين نخواهند شد .
برخى از مؤلّفههاى اين گونه از پايدارى عبارتاند از :
الف - توكّل بر خدا ، و شكيبايى بر آزار كفّار و يارى جستن از خداوند بر آنچه كفّار وصف مىكنند و نهراسيدن از ملامت ملامتگران .
ب - تقوى و اجراى دستورات الهى و استوار كردن مردم ، و سفارش يكديگر به حق و بردبارى ، و امر بمعروف و نهى از منكر .
6 - امنيّت علمى و فرهنگى
قرآن كريم :
1 - ( وَالَّذِينَ لَايَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَاماً * وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمّاً وَعُمْيَاناً ) « 1 » .
« و كسانى كه شهادت به باطل نمىدهند ( و در مجالس باطل شركت نمىكنند ) ، و هنگامى كه با لغو و بيهودگى برخورد كنند ، بزرگوارانه از آن مىگذرند * و كسانى كه هرگاه كه آيات پروردگارشان به آنان گوشزد شود ، كر و كور روى آن نمىافتند . »
هامش
( 1 ) - سورهء فرقان ، آيات 72 و 73 .