2 - انسان بايد بر فعاليّت و تلاش خود در جهت كسب روزى بيفزايد ، تا سربار مردم نشود و از مايملك آنها بى نياز شود ، و در نهايت از لغزشگاههاى حرام دور بماند .
3 - مؤمنان بايد خشنودى الهى و نه رضايت زن و فرزند را فرا روى خود گذارند . در واقع نبايد بخاطر خشنودى زن و يا فرزندان ، از رضايت پروردگار و روزى رسانمان غافل شويم . از اينرو بايد به كارهاى شبههناك نزديك نشويم و به كارهاى نامشروع دست نيازيم و دراين امر از خداى متعال استعانت جوييم .
ب - پرهيزگارى در پيوندها
مؤمنان در پيوند خود با خانواده تنها تقواى الهى را معيار قرار مىدهند ، و دوستى ايشان نسبت به زن و فرزند ، ايشان را از دايرهء طاعت الهى خارج نمىسازد . از اينرو مؤمنان ، دشمن خدا را هرچند كه پدر و يا فرزندشان باشد دشمن مىدارند .
از اين حقيقت احكام زير را مىتوان دريافت :
1 - نمىتوان در كار دين از كسى كه خدا به پيرويش دستور نداده ، پيروى كرد ، بلكه در شناخت دين مىبايست تنها به خداوند و سپس به عقل تكيه زد . از اينرو نمىتوان راه و روش خانواده را اگر فاسد باشد فرا روى خود قرار داد .
2 - نبايد فريضهء نهى از منكر را در محيط خانواده به فراموشى سپرد ، چون ، اين فراموشى امكان دارد به تأثير پذيرى از ايشان بينجامد . از اينرو