3 - همچنين در حالى كه به فرزند خود وصيّت مىكردند ، فرمودند :
« أَحْييِ قَلْبَكَ بِالْمَوْعِظَةِ
- إلى قوله : -
وَحَذِّرْهُ صَوْلَةَ الدَّهْرِ ، وَفُحْشَ تَقَلُّبِ الَّليَالِي وَالْأَيَّامِ » « 1 »
. « قلبت را با موعظه زنده بدار ، [ تا اينكه فرمود : ] ( و نفست را ) از هجوم سخت روزگاران و زشتى دگرگونى شب و روزها بترسان . »
4 - و مىفرمايند :
« وَلَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكِ بَعْدَ صُلْحِهِ ، فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ » « 2 »
. « ولى پس از استقرار صلح از دشمن خود كاملًا برحذر باش ؛ زيرا دشمن چهبسا به نزديكى مىگرايد و نمايش صلح مىدهد تا طرف را غافلگير كند . »
رهيافت وحى :
كسى كه خشيت نداشته باشد ، تقوى پيشه نخواهد كرد ، و فرد بىتقوى در امان نخواهد بود . در واقع خشيت و بيم از برجستهترين ويژگيهاى مؤمنان است ، و از برجستهترين پيامدهاى آن ايمنى از خطرها مىباشد .
احكام :
1 - مؤمن حقيقى بايد از مكر الهى بيمناك بوده و معصيت نكند ، و در صورتى كه فريب شيطان را خورد و مرتكب گناهى شد ، بايد هرچه
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ، نامهء 31 ، ص 592 .
( 2 ) - نهج البلاغه ، نامهء 53 ، اسلوب مواجهة الاعداء ، ص 676 .