از همين رو بر مؤمن واقعى است كه عملًا به موارد زير اهتمام ورزد :
الف - گزينش نيكوترين سخنان و دورى جستن از ناسزاگويى و زيادهروى و سخنان ناروا ، بگونهاى كه حتّى در فراخواندن طاغوتها به راه راست ، مؤمن ، بايد نيكوترين كلمات را گزينش كند ، همچنانكه حضرت موسى عليه السلام در رويارويى با فرعون چنين كرد .
ب - برگزيدن نزديكترين راههاى ممكن به صواب و دورترين آنها از حسّاسيّتها و تندرويها و پرهيز از ورود به فتنههاى اجتماعى كه در آن انسانهاى غوغاپيشه دخالت دارند . مؤمن واقعى بايد با خرد خود هر تعصّبى را فرونشاند و با پرهيزكارى خود زمام منيّت و خود پسندى را مهار كند .
ج - برگزيدن ميانهترين راه در گذران زندگى و معيشت . چون كه ، اقتصاد و ميانهروى در معيشت از ويژگيهاى پرهيزكاران مىباشد . و اين امر تنها با تدبير ميسّر مىشود .
د - همچنانكه هر فردى بايد روش اقتصادى روشنى براى گذران زندگى خود ترسيم كند ، و درآمد ساليانهء خود را با هزينهها بسنجد ، جمعيّتهاى سازمان يافته ( جمعيّتهاى سياسى و جنبشهاى اسلامى و مؤسّسههاى خيريّه و شركتهاى اقتصادى و . . . ) و همچنين دولتها و سازمانهاى دولتى نيز بايد مجدّانه به موازنهء اقتصادى اهتمام ورزند . نبايد هزينهها از درآمدها بيشتر شود ، در واقع بايد اين گونه مجامع و مراكز از اسراف و تجمّل گرايى دورى گزينند .
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 36
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٦