« بيگمان خداوند با بندهاى كه با مهاجمان به خانهاش به جنگ نپردازد ، دشمنى مىكند . » و همچنين فرمودهاند : « اگر كسى براى دست درازى به خانواده و دارائيّت بر تو داخل شود ، پس در صورت توان با زدن وى ، او را غافلگير كن ، چه ، دزدان و آنها كه از ديوار مردم بالا مىروند محارب با خدا و رسولند ، پس هرچه از او به تو رسيد ، بر من است . »
2 - ابو ايّوب مىگويد : از ابا عبداللَّه عليه السلام شنيدم كه فرمود :
« مَن دخل على مؤمن داره محارباً له ، فدمه مباح في تلك الحال للمؤمن
، وهو في عنقي » « 1 » .
« هركس ستيزه جويانه بر خانهء مؤمنى وارد شود ، خونش براى آن مؤمن در آن حال مباح است ، و آن بر گردن من است . »
3 - امام صادق عليه السلام مىفرمايند :
« إذا اطّلع رجل على قوم يشرف عليهم أو ينظر من خلل شيء لهم ، فَرَمَوْه فأصابوه فقتلوه ، أو فقؤوا عينه ، فليس عليهم غرم » ، وقال : « إنّ رجلًا اطَّلع من خلل حجرة رسول اللَّه صلى الله عليه و آله
، فجاء رسول اللَّه بمشقص ليفقأ عينه فوجده قد انطلق ، فقال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله : أيخبيث ، أما واللَّه لو ثبتَّ لي لفقأتُ عينك » « 2 » .
« اگر كسى بر گروهى اشراف يابد و از منفذى به ايشان نظر افكند ، وسپس ايشان او را نشانه گيرند و بكشند ، و يا چشم او را بر كنند ، ايشان نبايد تاوانى
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 18 ، باب 7 ، ص 543 ( 20 جلدى ) و همان ، ج 29 ، ص 321 ، ( 29 جلدى ) .
( 2 ) - همان ، ج 19 ، باب 25 ، ص 49 ، ح 6 ( 20 جلدى ) ، و همان ، ج 29 ، ص 67 ، ( 29 جلدى ) .