در شرايطى واژگونه ، چشمپوشى از مال بهتر مىنمايد ، مگر اينكه در چنين شرايطى دفاع از مال سودى امنيّتى و يا سود مهمّ ديگرى را دربرداشته باشد .
6 - اگر كسى ، ديگرى را در حال انجام فعل حرامى با همسر ، دختر يا يكى ديگر از محارم خود بيابد ، حق دارد دفاع كند ، هرچند به كشته شدن طرف مقابل منجر شود ، چه ، خون چنين فردى هدر مىباشد ، و تجاوز به آبروى مسلمانان همچون چنين تجاوزى ، نزد مسلمانان در زمرهء تجاوز به شرف كه با تجاوز به جان برابرى مىكند ، به شمار مىرود .
7 - اگر كسى پنهانى به گروه يا خانوادهاى نظر افكند و زنان نامحرم آنها را نظارهگر شود ، ايشان حق دارند وى را از اين كار بازدارند ، و در صورت پافشارى وى براين كار ، ايشان حق دارند مثلًا با پرتاب چيزى بسوى او او را از اين كار باز دارند ، هرچند اين پرتاب به آسيب فرد مجرم بينجامد .
البتّه اين نگاه مىبايست نگاه به نامحرمان باشد تا درخور چنين كيفرى شود ، امّا در صورت خالى بودن خانه و يا در امان بودن زنان از نگاه ديگران و مانند اينها ، وضع به گونهاى ديگر رقم مىخورد .
8 - خانه حرمتى دارد كه مىبايست از آن دفاع كرد ، هرچند كه هتك حرمتهايى چون نگاه كردن به خانه و يا داخل شدن بدان ، به هتك حرمتهاى بزرگترى چون تجاوز به جان و مال و آبرو منجر نشود . حال پرسش اينجاست كه مرز دفاع از خانه و حرمتهاى مشابه آن ، تا به كجاست ؟ و آيا مىتوان دفاع را تا حدّ هلاك يكى از دو طرف در نظر گرفت ؟ پاسخ اين پرسش دو وجه دارد ، و مسأله نيازمند موشكافى
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٩٥