نخست : مؤمنين بايد نظام بهداشت و درمان ممتازى را در جامعه ايجاد كنند ، تا جامعه را از شيوع ويروسها و ميكروبها ايمن سازند ، همچون برنامههايى چون واكسيناسيون فراگير در برابر بيماريهاى واگيردار و خطرناك ، سامان دهى به يك سيستم مراقبت از مرزها براى جلوگيرى از ورود بيماريها از مناطق آلوده ، به داخل كشور ، ايجاد قرنطينههايى براى بيماران مبتلا به بيماريهاى خطرناكى چون سل ، ايدز و و با ، ايجاد سيستمى براى مراقبت از موادّ غذايى و سيستمى براى رسيدگى به امور مادران و كودكان و بالاخره اهتمام به تغذيهء درست و كامل جامعه . به علاوه مىبايست نظام درمانى متكاملى كه از سويى پزشكان و داروهاى مورد نياز را به موقع فراهم مىآورد و از سوى ديگر به ايجاد درمانگاهها و بيمارستانهايى با كادر پزشكى ممتاز مىپردازد ، بوجود آيد .
دوّم : مؤمنان بايد سيستم راهنمايى و رانندگى قاطعى را به جهت محافظت مردم از پيامدهاى حوادث بوجود آمده در اثناى عبور و مرور وسايط نقليّه ايجاد كنند . در واقع اين سيستم بايد مراقب وضعيّت خيابانهاى داخلى و خارجى باشد ، و علاوه براين عوامل سالم ماندن در عبور و مرور را فراهم آورد .
سوم : علاوه براين بايد سلامت مردم را از خطرات احتمالى دستاوردهاى صنعت و تكنولوژى همچون خطراتى كه كابلها و اتّصالات امر برق رسانى و ابزارهاى برقى ، مجارى گاز و وسايل گازسوز ، شبكهء مجارى آب و فاضلاب را ، دربردارند ايمن ساخت ، بگونهاى كه در صورت رخ داد حوادثى اين چنينى بايد به سرعت و قاطعيت براى از ميان
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 170
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٧٠