دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ) « 1 » .
« و هنگامى را كه از شما پيمان گرفتيم كه خون هم را نريزيد ؛ و يكديگر را از سرزمين خود ، بيرون نكنيد . سپس شما اقرار كرديد ، ( و براين پيمان ) گواه بوديد . »
حديث شريف :
1 - در حديث از حضرت امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمودند :
« قتل النفس من الكبائر ؛ لأنّ اللَّه عزّوجلّ يقول :
( وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِداً فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِيماً « 2 » )
» « 3 » .
« قتل نفس از گناهان كبيره محسوب مىشود ، چراكه خداوند متعال فرموده : ( و هركس ، فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند ، مجازات او دوزخ است ، در حالى كه جاودانه درآن مىماند ، و خداوند بر او غضب مىكند ، و او را از رحمتش دور مىسازد ، و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است ) . »
2 - همچنين از امام صادق عليه السلام در باب توبهء مؤمنى كه مؤمن ديگرى را از روى عمد بكشد پرسش شد . آنحضرت پاسخ دادند :
« إن كان قتله لإيمانه فلا توبة له ، وإن كان قتله لغضب أو لسبب شيء من أمر
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 84 .
( 2 ) - سوره نساء ، آيهء 93 .
( 3 ) - بحارالأنوار ، ج 101 ، ص 371 ، باب عقوبة قتل النفس .