« منظور كسى است كه مىتواند شخصى را بكشد ولى نكشد ، يا شخصى است كه كسى را از غرق و سوختن نجات دهد و از همهء اينها بزرگتر و كسى است كه شخصى را از ضلالتى به سوى هدايت بكشاند . »
رهيافت وحى :
خصلتهاى رفتارى و صفات ناپسند ، از جمله صفاتى چون زيادهخواهى و همچنين حسد ، در واقع حيات انسانى را به خطر مىاندازند . از اين رو مؤمنان در جهت پيراستگى روان خود از اين صفات بايد بكوشند ، همچنانكه جامعهء ايمانى نيز به نوبهء خود بايد در جهت پيراستگى روانها از رسوبات اخلاقىاى چون تعصّب و خودخواهى گام بردارد ، تا بنياد تباهى و جنايت در جامعه ريشه كن گرديده و از ارزش حيات جانها ، محافظت و نگهدارى شود . [ در واقع بنياد تربيت و پرورش سالم بر پرهيزگارى بنا مىشود ، و همچنين بر اينكه بدانيم كه تنها معيار پذيرش فرمانبريهاى مردم در نزد خدا و تنها سنجهء بهروزى در دنيا پرهيزگارى است ، و اينكه هماوردى و سبقت جويى در نيكيها از رهگذر تقوى ، بهتر از نزاع و هماوردى منفى با يكديگر مىباشد .
احكام :
1 - جايز نيست كسى تنها به خيال اينكه ديگرى نسبت به وى خيال شومى درسر مىپروراند ، او را بكشد يا آزارى به وى برساند . اين در حالى است كه بسيارى از جرائم درپى چنين ترسها و خيالهايى واقع مىشوند .
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص١٦٧