بالا ( اسطوانهاى و مربّع ) اضافه نمائى ، موافقتر با احتياط و نزديكتر به طهارت است ولى واجب نيست .
اين مسأله فروعى دارد كه بيان مىشود :
1 - آب كُرّ نجس نمىشود مگر اينكه عين نجاست به آن برسد و رنگ يا مزه و يا بوى آن را تغيير دهد چنان كه در آب جارى تفصيل آن گذشت .
2 - اگر عين نجاست ، مقدارى از كُرّ را نجس گرداند و رنگ يا بو و يا مزّهء آن را تغيير دهد ، مقدار باقى مانده كه كمتر از كُرّ است نيز نجس مىشود ولى طبق آنچه از اطلاق روايت صحيحهء شهاب بن عبدربّه « 1 » فهميده مىشود احتمال قوى پاك بودن مقدار باقيمانده است مگر اينكه همهء آب تغيير كند و رنگ يا بو و يا مزهء آن عوض شود ، چون دراين روايت امام صادق عليه السلام فرموده است كه مىتوان از آن مقدار ديگر باقيمانده كه تغيير نكرده ، وضو گرفت .
3 - اگر يك قسمت از آب كُرّ ، يخ بزند و به قسمت ديگر آن كه كمتر از كُرّ است نجاست برسد ، آن قسمت ونيز آنچه از قسمت يخ زده ذوب مىشود ، نجس مىباشد مگر اينكه آن قسمت يخ زده به حدّى زياد باشد كه يخ منبع و سرچشمهء آن تلقّى شود مانند يخهاى كوهها و حوضها و آبگيرها و تالابهاى بزرگ .
4 - اگر يقين داشته باشيم كه آبى به اندازهء كُرّ است ، سپس شك كنيم كه آيا از حدّ كُرّ كم شده است يا به همان حالت خود باقى مانده
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 1 ، باب 9 ، ابواب الماء المطلق ، ص 119 ، حديث 11 .